cafe di roma

av og til, nr mariell er ute, gr eg p ein kaf og teiknar. d eg var liten var eg alltid sur fordi eg ikkje tykte eg teikna fint, s difor teiknar eg litt av og til no for overtyde meg sjlv om at det gr an. viss nokon er nysjerrige p kva som str nedst, s str det fivrel, skrive med arabiske bokstavar. viss nokon er nysjerrige p kva fivrel er, er det namnet p det nye prosjektet mitt som du kan hyre her eller ved trykke p den vesle spelaren p sida av bloggen (berre p framsida).

























stop motion

eg er i gudbrandsdalen og snakkar om nynorsk og saknar mariell. d kan det varme (for det er sn her!) med ein rar, ryndomsfjern stop motion-film til ein av dei finaste songane eg veit.


kva no?

080635

p tjueni og eit halvt minutt vart mest all spenning, alle forventingar, all frykt og all ving dei siste tre ra utlyst. no er det over, og det kjennest rart, men godt. no skal eg kvile.

hjernehalvdelar og arbeidsdagar

i gr arbeidde eg fjorten timar i strekk. i dag var eg nede i vel tretten og ein halv men eg er trytt likevel. i morgon er det oppspel (instrumenttentamen), og det er ein pianist sin skjebne vera med p alle andre sine i tillegg til ditt eige. s i morgon har eg seks. men vi skal feire etterp med pils&plse, s d blir det nok bra.

forvrig har vi lrt om dei ulike hjernehalvdelane p skulen i dag (ja vi har faktisk snt som skulefag), og korleis vi kan gjera oss nytte av dei i musikkutvingi. det ideelle er at den hgre hjernehalvdelen dominerer medan du framfrer eit musikkstykke, fordi det er den spontane, kreative, energiskapande og fredsle delen. den venstre er rasjonell, fornuftig, treg og ansvarleg. keisam, om du vil. s vi lrte teknikkar for blokke ut den venstre hjernehalvdelen, og det meste av det er meir eller mindre rein meditasjon. ekstremt fokus p noko den hgre hjernehalvdelen oppfattar - eit sanseinntrykk eller eit bilete - og halde fokuset utan gje slepp eitt sekund. dette er himla vanskeleg, fordi det er den venstre hjernehalvdelen som kickar inn kvar gong eg blir usikker p om eg spelar rett eller om eg trykkjer p rett knapp p datamaskina mi. men eg skal arbeide hardt for f til dette, for eg har verkeleg trui p at det kan skapa fantastiske opplevingar.

peacocksbypelaria
peacocks av mariell makrell

eg har prvd arbeide slik med stykket eg skal ha p oppspel g. difor har eg valt meg ut eit av mariell sine bilete, som eg prver fokusere p. eg prver tenkje hardt p det som skjer i biletet, dynamikken, stemningi, fargane, linene. vel, vel, de fr hyra og seia kva de tykkjer. eg kan g seia at dette er spela inn live, og all lyden eg brukar blir spela inn undervegs. (til de som ikkje er s glad i zshare, kjem den sikkert snart p myspacet. viss de ikkje seier at den er stygg og snn iallfall)





liv

eg sit ute p trappi hj mariell for dei ser p ugly betty og eg klarer ikkje fordi akkurat no treng eg stilla tankane mine gr fortare enn eg klarar skrive og det resulterer i at akkurat vart stava med tre ulike dobbeltkonsonantar fr eg kom fram til at det er to k-ar det skal vera eigentleg du skjnar det norske kammerorkester har vore p sandane i kveld og eg sat p fremste rad d dei spela mendelsohn sin fjerde og beethoven sin sjuande symfoni og eg vart blst bak i stolen av fire celloar og to bassar ja for det er berre eit kammerorkester men herregud for ein presisjon og for ei kraft for ei kraft for ei kraft eg kan ikkje g inn enno i stad mtte eg ut og g etter eg hadde sprunge heimatt d gjekk eg ut p plenen i sokkane klatra p steinbordet sg ut over sandane og tenkte gud for ein fantastisk plass men gud s fantastisk det skal bli koma til oslo og g p slike konsertar jamnleg og oppleva magien gong p gong p gong p gong p gong p gong p gong eg prvde invitere mariell ut men ho ville ikkje enno fordi ho har besk og dei ser betttty men det gr berre ikkje fordi akkurat no lyt tankane mine f g heilt uforstyrra av fine damer som prver sj stygge ut fordi akkurat no tenkjer eg p stygge menn som spelar nydeleg og no blir eg jagd inn av mariell hadet

kjre fru mne

kjre mne

den sekstande april i fjor sat eg p eit vingsrom p firda. mnen lyste og kjrasten min var i paris utan meg. den sekstande var allereie vorte den syttande. rundt klokka eitt ringjer mariell fr paris, og eg fortalde ho at eg ikkje fekk gjort noko, at eg ikkje greidde ve, fordi eg berre tenkte p ho. ho bad meg skrive ein song til ho.

kjre mne2
det var mest fullmne den natti, s eg slkte alle andre ljos. eg spela og spela, skreiv ingenting ned. til slutt gjorde eg eit opptak av det eg hadde laga og ringde mariell. ho vart lettare sjokkert, "jostein, g og legg deg! klokka er halv fire, du skal p skulen i morgon!" eg spela songen for ho d, men eg veit ikkje om ho hyrde han. uansett spela eg aldri songen etter denne natti. den heitte kjre fru mne ogopptaket har lege p dataen og mobilen min sidan.

men no nr mariell enno ein gong er i europa utan meg, fann eg ut at tidi var der til ta den fram att. og desse dagane har eg mellom anna brukt til lre meg(p nytt)og skrive ned den songen eg skreiv i april i fjor og aldri har spela sidan. det har vore fint.opptaket fr den natti har eg bestemt meg for dele, hpar nokre av dykk vil hyre p det. dersom nokon spelar piano, berre bruk noten, den er ganske lett. [Sidan zshare er ein tvilsom kamerat, har eg ogs lagt han ut p myspacet mitt, heilt nederst.
kjre mne3


gud, eg er forelska i den dama.


P veg til Paris

Eg er ikkje spesielt meddelande om dagen. Men til dykkar tryst har eg lagt ut to minutt og frtifire sekund med potensielt vondt i hovudet, som de kan hyre p og tenkje p meg.

Vonleg hyrer de fr oss i veka som kjem.mg9457

Srskild lite ikkje

Eit menneske har gjerne ting drive med. Kanskje srskild eit menneske som held til i tredjeklasse p ei musikkline. S medan du ventar p at eg skal f tid og inspirasjon til skrive neste innlegg, kan du jo ta ein titt p noko av det eg driv med til dagleg. Det gjer du her. Der legg eg ut ny musikk no og da, i god tru om at nokon hyrer det. Akkurat no er det nyaste stykket Srskild lite ikkje (dersom nokon finn ut kva srskild lite ikkje eigentleg tyder; ring meg, eg er usikker). Det er eventyrlege Andreas som spelar flyte (treblsinstrument og meg, vi gr ikkje s godt overeins), og det...vel, vokale utbrotet mot slutten er hans reaksjon p tanken p at han skulle spela eit par av dei litt vanskelege delane eg sende til han. Til hans forsvar m eg seia at han spelar eigentleg trombone, flyta er berre hobby. Og han er ein glimrande trombonist.

Men no m eg avslutte (We are the music makers the lovers and the breeders and we are the new risk takers the narcissistic feeders), sei gjerne kva de tykkjer om det eg gjer, det likar eg. Eg tler tyn.

live2
(For dei som lurer p korleis Srskild lite ikkje faktisk ser ut p ein skjerm)

Gamal stilslamp prver seg som fasjonist

Flj min blogg med bloggkoll
dscf2019
dscf2017
dscf2009

Annelin, min kjre sambuar, og eg dekorerte hybelen i gr. Den trauste, gule gipsen vart brtt dekt av menn i kvinneklr, vanvittige headpieces, damer med skjegg, eller eventuelt fleire menn i kvinneklr, alt etter kor du ser det, artiklar om kunstnarar, prinsesser, komponistar, te og japansk vegetasjon. Fargerike trykk hamna p drene og Rolf de Mar sitt ballettkompani Ballts Sudois fekk heidersplass for seg sjlv.

Acne Paper er eit heilt fantastisk blad, og dersom du ikkje allereie kjenner det: Kjp det, les det og heng det opp p veggen. Trainers model's own.

Elles sg vi ein lang film om Keith Jarrett i musikkfordjupingstimen i dag. Det er s godt og s viktig og av og til verta mint p for ei fantastisk kraft musikken er. Kva den kan gjera med menneske, kor hardt den kan rke, kor musikken kan hjelpa ein over kva fjell som helst, berre den er i den rette formi i den rette augeblinken. Slik er det i alle hve for meg, og det er difor eg veit at eg m gjera dette. Denne krafti skal eg drikke av, forme, tumle med, ikkje minst krangle med, hate, elske, for til slutt, kanskje, gjera ho til mi.

Kva er musikk i deg?


*
Han med fekk hug prva

desse nye styltone.
Han har kome seg upp,
og stig varsamt som ein stork.
Underleg, so vidsynt han vart.
Han kan endtil telja sauene til grannen.

Olav H. Hauge,
"Gamal diktar prver seg som modernist"

Bohemen

I heile sommar har eg hyrt p eit program som heiter operaguiden p jobb. Det er ein serie p 30 program som tek for seg heile operahistoria, fr starten i Venezia og heilt fram til ny, norsk opera. Dersom du er av dei som eigentleg har lyst til bli kjend med opera, men ikkje veit heilt kvar du skal starte- last dei ned her.

Eit anna alternativ er at du ser den operaen eg driv og ser as we speak,La Bohemeav Puccini.Eg har av ein eller annan grunn ikkje sett den fr, sjlv om det er ein av dei mest spelte operane som er laga. Men no ser eg han alts, og den er rett og slett nydeleg. Og veldig lett og fin, for den som blir litt skremd avskrikande sopranar og snt. Og p toppen av det heile; Luciano Pavarotti i hovudrolla som Rodolfo. Den framsyningi eg ser er fr 96 og ligg tilgjengeleg p nettet. Go go go.

Forvrig regnar det i Lrdal, s det er ingen som kjem og forstyrrar meg i mivesle operaverd p turistkontoret. Eg kan roleg sitje og smile av det italienske publikummet som bryt ut i vill applaus nr Pavarotti er ferdig med ein arie. Det er heilt topp.

pavarotti
Pavarotti som Rodolfo.

Eg lurer p:
Kva er ditt forhold til opera?
Kva operaar har du hyrt/likar best?
Korleis i alle dagar byer du opera i fleirtal p nynorsk? (operar? operaar? operaer? operaaar?)


Den vanskelege andrebloggen

Ajaj. Krise. Lite skrive om, har ikkje kamera, s eg fr gymt det bak halvdrlege bilete. Kva gjer eg? Ringjer bloggmanager Mariell. Spr kva eg skal skrive om. Ho foreslr at eg skal skrive om noko kult. Som til dmes mine utfordingar som jazzmusikar i hve til indierock. Og s noko om Sufjan Stevens. D eg stilte sprsml om kor kult dette eigentleg var, sa ho eg kunne skrive om, vel, det ville eg ikkje skrive om, fordi eg tykte det vart litt for internt i hennar familie til at eg ville ha ansvaret for at det lg p nettet.

Velvel.

Da endar eg vel opp med fortelja at ein av mine favorittpianistar, Brad Mehldau, p konserten i Molde sa, fr siste nummeret: "I'm gonna play a song now, by a New York based singer-songwriter who I quite recently discovered. He's called Sufjan Stevens." Han spela ein fantastisk versjon av Holland (som han kunne opplyse var ein by i Michigan fordi Sufjan Stevens visstnok "has a project to make one album for each state in the USA), bukka og gjekk av scena.

Det, kjre, er etter mitt syn ei god lysing p dei utfordringane ein som jazzmusikar har i hve til indierock. Lytt, bruk, form, gjer til ditt. Eg sat p fyrste rad og hadde aldri fr likt Sufjan Stevens s godt som akkurat d.

sufjanstevensbradmehldau09ajpgbig
Kven av desse to spelar eigentleg Sufjan Stevens best?
Kan dei samanliknast?