vår, musikk, kjærleik

det er vår om dagen eg arbeider og elskar til langt på natt. lite studiar, mykje musikk, mykje tekst. eg les og har funne at vinje har den beste skildringi av det eg skal bli. musikkdiktar, skriv han om slike som meg. det vil eg bli, musikkdiktar. 




kanskje skal eg bli vanleg diktar òg ein gong. dei må henge saman på eit vis, alt er skildringar av eit liv på ein eller annan måte. det handlar  berre om graden av abstraksjon, trur eg. 

uansett, her kan de høyre det siste eg har gjort. det kjem nok meir, berre eg får områdd meg og gjort alt eg må gjera. det skal gjerast, det òg.  



attende i byen

etter ei veke med fri, barnepass og stockholm hadde eg i går fyrste dag i kvardagen. det var ikkje så gøy, så vi fann ut at vi iallfall laut ha skikkeleg middag. det vart heimelaga tomatsuppe, utført med gul beyond retro-sløyfe.
061009651
Etter eg hadde vore og øvd på kvelden, trong mariell og eg ei unnskyldning for å eta lemon curd frå stockholm, så difor tok eg på meg att førekledet og baka scones.
061009648
sånn, no skal eg på blindern og gjera meg klok.




laurdagsgraut


eg ser på laurdagsgraut som ein sentral del av matkvardagen. i går fekk eg endeleg laga graut til oss, slik som besta laga han før. det betyr at du må stå og røre mest ein time, men det er han verd.

200909440

fyrst koke opp ris og vatn og salt (gjerne litt mindre salt enn eg tok, men ein god del likevel).

200909441

så rørerørerørerørerørerørerørerørerøretildublirørenavårøre!

200909442

så rørerørerøre litt til!

og så blir han plutseleg ferdig! då må ein laga til eit fint bord! helst skal ein eta på flattallerknar, for det gjorde alltid besten og besta. og besta var ein leiande autoritet på laurdagsgraut.

200909443

hugs grauten!

200909444

sånn!




a year from easter


i dag har eg prøvd å overtyde familien min om at musikken til arve henriksen og christian wallumrød er noko av det flottaste som blir laga for tidi. då eg hadde noko vekslande hell med dei, prøver eg på dykk i staden. lat att augo dykkar, og opne øyro. høyr her.

elles er det no klart at eg skal studere musikkvitskap på universitet i oslo frå hausten av. eg har til og med takka ja både til studieplassen og til leilegheiti finami og eg skal dele. alt er liksom klart til at vi skal reise no, eg er spent på om eg er det. eigentleg trur eg det.

moldejazz var fantastisk, ein sju dagar lang, vedunderleg telttur. fina og eg sov i telt på ein camping og var harmoniske non-stop. eg for på konsertar og arbeidde, medan ho slappa av og kosa seg. eg var på mange fantastiske konsertar og samla inspirasjon som ungane samlar russekort ein glad vårdag. joshua redman, the thing, jaga og ikkje minst - før nemnde - arve henriksen og christian wallumrød lærte meg (utan å veta det sjølve) mykje viktig om korleis ein kan laga musikk. er det ikkje fint?

så no skal eg halde fram med å arbeide, førebu meg til å bli gal musikkvitskapsmann. det kan bli artig.

skippern



skriveskriveskrive


desse dagane er eg på skrivekurs i aurland. det er heilt topp, og dei som er med er utruleg flinke å skrive. det gjer det morsomt å vera med og pressar meg - oss - til å yte litt ekstra. vi har ein snasen blogg, der det ligg nokre utdrag av tekstane vi skriv, eit par videoar og litt forskjellig. eg kjem sikkert snart til å blogge noko av det eg skriv her òg, berre eg blir fornøgd med det. eg håpar eg blir det i morgon.

bibliotek
390
eit svært oppstilt bilete av ein svært lite oppstilt gjeng. dei to på midten bak som ser litt ut som han rare som aldri slutta å dukke opp på korpsleir sjølv om han runda 30, er verten vår, petter og læraren vår, ingelin.



no. so.

eg er heime i lærdal, og i dag har eg flytta siste rest av sandane heim. livet mitt står stabla i ein varebil frå fretland bygg med tilhøyrande tilhengjar. eg har skrive under leigekontrakt ein stad i oslo og betalt depositum. der var eg dit skal eg og så bortetter.

eg har vore på island med den strålande familien min og den nydelege kjærasten min (går det an å unngå å kjøpe kjolar til ei slik ei?) og det var superfint. før det var eg i trondheim (trykk på det som heiter jabse) og spela på landsmønstringi. dei neste dagane skal eg på skrivekurs i aurland, så de høyrer kanskje frå meg.

ah, nok sakleg bloggskriving, eg håpar eg snart får kamera att no. det plar vera håp når mariell kjøper seg nytt objektiv, og ryktene har teke til å gå om at ho har gjort nett det. dette vil vise seg.

har kjærasten din eksamensnerver?


i natt, ca 42 sider ut i det moderne prosjektet, fann mariell ut at ho ville ha brød. eg prøvde å seia at butikkane var stengt, men eg vil ha brød likevel! eg skjønte kvar landet låg - oppå ølet til david inni skapet. det var berre ein ting å gjera.

bibliotek
381

bibliotek
382

bibliotek
383

bibliotek
384

bibliotek
386

bibliotek
385

bibliotek
387

bibliotek
388

bibliotek
390

namnamnamnamnamnamnam.





om nedfrosne, norske fotballtrenarar

eg bryr meg verkeleg ikkje om fotball, og vart soleis ikkje spesielt oppglødd då ein kunne lesa i avisene at drillo var komen attende som norsk landslagstrenar. men i dag fekk eg endeleg glede av det. etter at eg hadde vore på blindern og teke teorien til musikkvitskapsstudiet der, oppdaga eg på narvesen ein is med det mystiske namnet comeback som hadde ei karakteristisk form eg hugsa frå barndommen av. det var dei to fotballane oppå kvarandre, og sjølv om pakka var endra, var den ikkje til å ta feil av; drilo-isen er endeleg komen attende. eg vart fylt av slik lukke at eg smilande sprang til kassa og betalte mine nitten kroner.

etterpå kjøpte eg fin bygåve (pygåve?) til mariell. den trur eg faktisk ho kjem til å bli glad for og viss ikkje lyt eg slå ho i hovudet med noko ikkje så veldig hardt.

og så laga eg ein liten illustrasjon, sidan eg mangla fotografiapparat.

oslotur



om norske fotballtrenarar

eg bryr meg verkeleg ikkje om fotball, og vart soleis ikkje spesielt oppglødd då ein kunne lesa i avisene at drillo var komen attende som norsk landslagstrenar. men i dag fekk eg endeleg glede av det. etter at eg hadde vore på blindern og teke teorien til musikkvitskapsstudiet der, oppdaga eg på narvesen ein is med det mystiske namnet comeback som hadde ei karakteristisk form eg hugsa frå barndommen av. det var dei to fotballane oppå kvarandre, og sjølv om pakka var endra, var den ikkje til å ta feil av; drilo-isen er endeleg komen attende. eg vart fylt av slik lukke at eg smilande sprang til kassa og betalte mine nitten kroner.

etterpå kjøpte eg fin bygåve (pygåve?) til mariell. den trur eg faktisk ho kjem til å bli glad for og viss ikkje lyt eg slå ho i hovudet med noko ikkje så veldig hardt.

og så laga eg ein liten illustrasjon, sidan eg mangla fotografiapparat.

oslotur



oschjlo

eg har vore i oschjlo på prøvespeling og slikt. eg låg i denne sengi.
bibliotek
317
tysdag fann eg ut at eg var gått vidare til siste runde i det frie kandidatstudiet på nmh. så då vart eg kjempeglad og tok fyrste trikk til Grensen for å feire! her kunstish.
bibliotek
318
og dette er eit fint reinsdyr eg fann. og to rare damer.
bibliotek
319
så eit av mine favorittbutikknamn. eg drøymer om å starte eit band ein dag som heiter grændsens skotøimagazin.
bibliotek
320
så nådde eg målet, fine bare jazz. heilt umogleg å få auge på, du må berre sjå skiltet og høyre musikken.
bibliotek
321
så kjem du inn i den mest vidunderlege, middelhavske bakhagen. der er det herleg jazz, og bilete av herlege Gerry Mulligan som spelar barytonsax. fin fyr, men full av heroin. huff.
bibliotek
322
fyrst gjekk eg på platebutikken i fyrste etasje og kjøpte nye plata til Bugge, fordi at Bugge er så stor del av grunnen til at eg faktisk driv med det eg driv med. han fortener pengane mine. 
bibliotek
325
så gjekk eg på kafeen i andre etasje, kjøpte meg eit brownie-stykke og ein ingefærte, og sette meg for å smile. 
bibliotek
324
etter eg var ferdig med å smile, fann eg fram den fine boki mi og las i den. 
bibliotek
326
(men eg heldt fram med å smile i løynd)


sidan sist

0402393
har eg blitt ferdig med cabaret
1702808
ete tomatsuppe med chorizo og sløyfepasta (og ynskt meg det til middag ein dag denne veka òg)
1702809
opplevd at hybelen til Mariell vart invadert av to suspekte menn med ukjende hensikter. 1702810
vore luremus i oslo
1702812
vore minst 60 år med brillene på nasen i oslo (det er eg jo eigentleg alltid)
kolasj
teke på meg skjerf i oslo (det tek tid!)



pauseunderhaldning

To av tre forestillingar ferdige. Fabelaktig.
080221
Carl-Henrik (nasen, munnen og skjegget) og eg spela sjakk før forestilling i dag. Og avslutta partiet mellom aktene.
080222
Han vann. Men eg skal øve og bli flink.

livet er cabaret

om dagen er det cabaret overalt.
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701755364.jpg
generalprøve fredag, framvisingar laurdag, søndag og måndag.
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701861582.jpg
Fredrik er stjerna vår- Emcee.
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701881801.jpg
eg er pianisten som berre nesten kan det han skal kunne.
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233703803520.jpg
(sjølv om eg er ok med ballongar)
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701893646.jpg
i dag har eg faktisk øvd på den eine songen. Nesten så fort som eg skal.
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701908370.jpg
problemet er at eg ikkje får øvd på det eg skal. Det må bli etterpå.
bibliotek 311
http://tritonus.blogg.no/images/264902-3-1233701838223.jpg


Kanelbollar på seg

Eg har vore litt sliten og mismodig i dag. Mariell likar ikkje så godt når eg er sliten og mismodig, så då eg kom heim frå ekstra-cabaret-øving, vart eg utestengt frå kjøkenet. Til slutt fekk eg lov å koma inn.
2601172
Ein masse kanelbollar på disken! Mariell visste ingen verdens ting om dei!
2601173
Ho kunne faktisk ikkje skjøne korleis dei hadde havna der i det heile teke. 2601174
Likevel måtte ho passe på at det neste brettet ikkje vart svidd. På dette punktet vart eg litt mistenksom og tok til å lure på om Mariell kanskje hadde ein finger med i spelet likevel, men kanelbollar er godt, så eg grov ikkje meir.
2601175
Kjempegodt, faktisk. Og ikkje svidd!
2601176
No, mangoen veit eg at det var ho som sto bak!
2601178
Og så prøver eg å sjå svensk ut med ny cardigan,
2601177
prøver å hindre den sniken Jeff Buckley (på veggen) å få tak i han. Den er min, Jeffegutt! Ligg unna!

risotto, raudvin.

I går laga Mariell ris til kanskje 100 personar. Og vi var berre to. Det tyder risotto i dag.
1
På eit eller anna tidspunkt fekk vi ideen om at ingen risotto er komplett utan tre egg. Det var gøy.
2
Og det vart faktisk veldig godt. Med egg.
3

*
No har vi funne oss litt gøtt i køppen,
4
til og med ordentleg raudvinssmoothie. Den laga eg heilt sjølv, kjempegod, lovar!
5
Knekkebrød med mamma sin juleprim!
6
Ny skjorte og raud bukse stole frå Fredrik.
7
Altså; det er torsdag att på Sandane. Snart skal vi til Torunn og diskutere politikk og filosofi.

ei maskin fanga i ei fingerfelle.

I dag har eg hatt øvesperre. Fekk ikkje til å øve skikkeleg, så då vart det berre til at eg skreiv i staden for. Det som uroar meg litt er at eg tek til å tenkje som ei maskin, som ei datamaskin.
1301091
Brått høyrest musikken min ut som han er avla av robotar, og fingrane mine klagar og hendene mine gret. Dei greier ikkje å spela som robotane gjer.
1301092
Og i dag greidde dei altså ikkje å spela som noko anna heller, iallfall ikkje som ordentlege jazzhender. Vonleg kjem fleire dagar.
*

I ein slik situasjon treng ein andre ting, og ein av desse tinga har eg i ein rosa elle-pose.
1301093
Det er ei bok, eg fekk ho til jul (men ikkje før eg kom attende til Sandane, og du får aldri vita frå kven). Sidan det har eg ikkje sluppe ho lenger enn nokre meter frå meg.
1301094
For dei av dykk som ynskjer ein sjanse til å le av morsom nynorsk- nyt det. For dei av dykk som berre tykkjer språk er spennande- nyt det, de òg. Olav H. Hauge til diktarbror Jan Erik Vold:
1301095
Sidan hamna finami og eg inni kvar vår slik. Vi kom oss ut, men ikkje med ein gong.
1301096

Utandørs i Årdal/ Vestlandet fornektar seg ikkje II

Laurdagskvelden var vi ute på tur. Eg fekk ansvaret for å halde kameraet, så eg tenkte eg skulle prøve å ta eit par bilete. Mariell hadde brukt det (ho gjer gjerne det), så lukkartidi var stilt på "jostein-back-off", men det sjekka ikkje eg. Så eg skjønte ingenting, berre konstaterte at hadde eg vore 14 år med eit litt stort uttrykksbehov, hadde eg sikkert meldt det på UKM. Men ikkje tru at eg gjorde det med vilje.
12011
Mariell prøvde å få det til like fint. Ho er ikkje så flink, stakkar, men ho prøver så godt ho kan. (ho gløymde jo å sørge for at ein bil køyrde forbi. Elementært.)
12013
*
I går morgon besøkte vi gravi til fina sin bestefar, og då fekk
ho det betre til med bileta. Eg prøvde ikkje då, eg.
12016
12015
*
Forøvrig er vestlandsveret stadig skiftande, slik at alle vegar var stengde i går òg, så vi måtte vente til i dag med å koma oss attende til Sandane. Men det var ok, fordi då måtte vi vente ein halvtime i Sogndal, og der fann eg ein stor spegel til hybelen min, (enda) ei dressjakke til meg, ooog ei veldig fin Dolce & Gabbana-skjorte til kroner 30. Ho eldre dama i kassa sa ikkje noko om skjorta, men tykte at jakka, som forøvrig kosta 50 kroner, var stilig. Eg nikka og smilte.

Snø og stolne vottar

Vestlandet fornektar seg ikkje. Vegen har vore stengd på grunn av ras, så eg må vente på neste buss. Her er det mykje slaps og snø og fint, litt blautt. Mariell laga den beste safranrisottoen i verdi i går, og etterpå hadde vi ein klassisk, fin kråkeslottfest. Og så såg eg Et dukkehjem med Lise Fjeldstad i dag, og det var fantastisk. Sjølv om det var ein fjernsynsteaterproduksjon, og det seier litt.

09014030901404
Eg har ikkje eigentleg stole dei altså, det er berre at ein eller annan
har lagt dei att på hybelen min og så har eg adoptert dei litt.
0901399
Butikkfina
0901408
"Pff, det er berre noko du seier, det!"
0901406
"Nehei, lovar!"
0901405
Dette er kva eg kallar ei retteleg eteforstyrring.
0901407
Men ikkje ver ottefulle, ho innhalerte ikkje.


pakkepakkepakkepakke

Eg har hatt pakkekveld/julaftan.
0701389
Eg hadde nemleg lagt att ei julegåve på Sandane, og den måtte eg opne no, ellers kunne den bli gamal. Pakka var frå bestemor og bestefar til Mariell
0701390
og det var jo litt rart, sidan ein av dei er vekke no. Eg lyt takke bestemor dobbelt, det skal nok gå fint, gode kompisar, vi. Men eg tenkte iallfall at eg måtte opne forsiktig, ikke øydeleggje papiret og slikt.
0701392
Dei fyrste to teipbitane gjekk veldig fint eigentleg. Godt fornøgde med dei.
0701393
Dei neste to var litt verre, men det ser du ikkje fordi då opna pakka seg. Men det vart eit par små rifter i papiret der, det kan eg ta sjølvkritikk på.
0701394
Sånn, eg fekk to sesongar av favorittkrimmen min, Inspector Morse.
 Det var akkurat det eg ynskte meg, tusen takk.
0701395
*
Ellers prøver eg desperat å skrive ein norskstil og får det ikkje til. Verkeleg ikkje. Sjølv om eg har vald den oppgåva eg ikkje hadde lov å ta (trur eg), og det pleier å gje meg litt skrivekick. Norsklærarinna mi pleier å kalle meg hennar enfant terrible. Det gjer meg lukkeleg.

Lysskye dagar

3012283
Ta det med ro, det er ikkje enno eit dikt. Eg brukar alltid juleferien til å lade batteria for heile det neste året. Syskena mine kjem og den verste otti er oftast at vi står i fare for å eta oss forderva. Ikkje at ein skal undervurdere det.

Dette året har eg likevel hatt litt meir å tenkje på, sidan eg hadde min offisielle debut som kyrkjeorganist for 350 menneske julaftan. Dette medførte at den tradisjonsrike julestridi vart utbytt med intens øving i kyrkja fleire timar for dagen kvar dag før jul. Men det hjalp, og det gjekk bra. Heilt til eg vart sjuk og ikkje kunne spela juledag. I tillegg fekk eg brev frå Musikkhøgskulen som eg må returnere før 5. januar med attestar og notar (som ikkje er skrivne enno) på det endelege repertoaret til prøvespelingi mi (som ikkje eingong er bestemt enno), samt mi erklæring om kvifor eg har lyst å gå på skulen deira, samt kvifor dei øyeblikkeleg bør ta meg inn og gøyma meg i hjarta og lata meg timast alt folket. (Dersom nokon av dykk mot formodning skulle nytte ein bokmålsbibel når de les juleevangeliet, vil de kanskje ikkje ta denne intertekstualiteten med ein gong. I så fall orsakar eg.) Dette gjer at det av og til bankar litt fortare i meg.

Då er det jammen godt at det går an å finne ein mandolin på eit kott på eit loft i eit gamalt hus, som du seinare får veta tilhøyrte syster til bestemor di som spela på den i ei songgruppe på bedehuset på 50-talet. Noko meir ottelaust skal du leite lengje etter.

(Mariell sine bilete)
3012281


Endeleg ein roleg dag

Eg bloggar lite om dagen. Det tyder ikkje at eg har eit nervøst samanbrot eller noko slikt, det tyder ganske einkelt at eg har det veldig bra. Og då har eg overskot, noko som igjen gjer at eg kan arbeide. Og då blir det gjerne ein del arbeid. Det er fint- då får eg skrive masse musikk og eksperimentert masse og øvd masse. Forresten, dersom nokon av dykk er på Sandane den 17. desember, skal eg (+gitar og trommer) ha konsert da. Vi skal improvisere masse og bruke Mariell sine bilete og kose oss. Trur det blir ei fin stund. Men i kveld har eg altså fri.

Elles er det snø. Det gjer meg lukkeleg i heile kroppen. Når det er snø, blir det aldri heilt mørkt, og då blir alt anna litt lysare òg. Og eg kan ha snøballkrig når som helst. Sånn som den kvelden eg kom inn til Mariell med snø over heile meg og dogg på brillene, raud i andlitet og med eit litt teit smil.
mg4838
I går, etter vi hadde vore på fest, hadde Mariell gløymt att kameraet sitt hjå Christine. Eg henta det, det var fint. Sjå, snø!
mg4910
mg4916
I <3 Holvikejekta.
mg4922
Nei, det er ikkje kyrkja, det er herradshuset. Kyrkja ser ut som eit ungdomshus.
mg4924
mg4925
Stien opp til kjærasten min.
mg4935
Hive av seg skoa.
mg4938
Framme.

Oj er det november alt eller; koffert og kåper

Eg er litt sjokka over at det er blitt november alt. Eg tykte eigentleg at oktober var kaldt nok, og no er det november og så er det jul og så har eg berre eit halvt år att på vidaregåande skule. I helgi har eg vore på i barnedåp på Hamar, til onkelbornet mitt. Han heiter Sigurd, akkurat som bestefar min. Det tykkjer eg er fint, dessuten skaper det ein naturleg overgang til mitt neste emne, nemleg:

Mariell og eg har vore på utforsking igjen, denne gongen på loftet til Besten (det er eit par veker sidan, men fint likevel). Mariell er kjend for å kjøpe bestemødre, men no fekk ho ei. Mi. Ganske rart, men veldig koseleg, eigentleg. Ho vart tre kåper og ein kjole rikare(+eit par strømper), og eg fekk fått to nye frakkar, ei harris tweed-jakke og ein koffert som kanskje er den kulaste eg har sett. På lappen står det maskinskreve Sigurd Fretland. Det einaste han sa til oss var "De e godt snaole!". For de som ikkje kjenner ein sogning sjølve, tyder det "Eg er glad for at de vil bruke dei gamle kleda mine.".
mg3633mg3632
mg3635
Til slutt eit par gladsaker frå vår lokale NRK-kontor, så de kan sjå kva vi er opptekne av her i fjordfylket. Eg tilrår verkeleg å lesa dette, men lyt åtvare mot sterke scener. Fyrst denne, ei sterk historie frå røyndi. Men likevel var det når , oppfylgjaren, poppa opp på RSS-mataren min at eg verkeleg sperra augo opp. Eg er mållaus.

PS: Til dykk på Tonheim. Orsak, eg fekk ikkje tid til å vitje dykk no heller. Men før eller seinare vert det.
PSS: Ho fine og eg har feira jubileum i eit nydeleg, herskapeleg rom. Det såg omlag slik ut.

Det va ein gong det var dans innji hallja.

Kvelden i går var ganske surrealistisk eigentleg. Eg hadde speleoppdrag i Breimshallen. Tjohei. (Breim er den vesle landbruksbygdi som saman med tettstaden Sandane utgjer Gloppen Kommune). Nuvel. Etter kvart synte det seg at eg vart nøydd til å bruke heile kvelden på Breim, fordi vi var nesten sist i programmet, og iallfall etter betasuppepausen.
To ting gjorde at det gjekk bra:
1. Eg fekk ein sjanse til å bruke den nye vintage-dressen min, som eg elskar.
2. Mariell venta med middag og kjærleik då eg kom heim.

mg2791
Middag over, skjærleik under
mg2784
I tillegg så skulle klokka stillast tilbake, slik at vi fekk ein time ekstra til å fyrst
vera for lengje oppe og så sova for lengje.
mg2805
Æsj, hatar når folk legg ut slike klissebilete av seg sjølve.
mg2826
No skriv vi novelle saman, det er gøy. Stakkars Fred som måtte døy. Skitne vaktmeistaren.



Jekteblues & snurrestokk

Fint å snurre på snurrestokk utan å bli flau når sjuåringane kjem
og ser litt rart på oss, spesielt meg, fordi eg ikkje fekk det heilt til
og vart litt svimmel når det gjekk fort.
mg1690
+ fint å huske i lågstatusstilling. Det var det Oda som sa.
mg1757
Og så var vi på loppemarknad der eg gjorde det kanskje mest absurde
kjøpet hittil i mitt liv. Eit salatbestikk på godt over ein halv meter (67 cm)
handmade in the Phillipines. Det blir salat som får vaska seg.
mg1369

Torsdag kveld spela Per Elling og eg konsert, og så tenkte eg kanskje nokre
av dykk var interesserte i å høyre korleis det høyrest ut når Bhagavadgita finn
fram macen, gitaren og ei gamal Kurzweil-fjøl og spelar opp. Dette er
Holvikjekta, resten kjem kanskje ein annan dag.

Kva med trøndersodden?

Eg har vore på barnedåp i Verdal. Eg vart verken dritings på karsk eller stappmett på trøndersodd. Men fylt av fine menneske med nord-trøndsk dialekt. Spesielt vil eg framheve aldersgruppa 0-8 år som spesielt gode representantar for dette folkeslaget. Ta for eksempel Ådne, som etter å ha sendt meg eit papirfly med fylgjande melding: "Fuck you. Hilsen Ådne.", fått litt kjeft av mor og tante ´, sende attende dette:
mg9301

Han var alliert med Eilin:

mg9263

Og så har du søte, søte Sanna(med sløyfe på den rosa kjolen), som ikkje sa så mykje, men valde orda sine med omhu. Som då ho peika på håret mitt og utbraut, høgt og utvetydig: "ÆSJ!". Og så fanga ho meg, kanskje ti gonger.
+
Tuva, som er veslesyster til Ådne er eit kapittel for seg sjølv. Svært temperamentsfull, svært prinsesse, svært god tvers gjennom eigentleg. Fina og eg låg på rommet hennar. Det var det mest rosa eg har sett nokon sinne, og ho hadde himmelseng. Og eine kvelden perla vi og så fekk eg nattakos og der var eg visst smelta til ei blanding av 90% flytande meg og resten bivoks frå håret mitt.
+
dåpsbarnet Mats, som ein gong imellom var vaken og spreidde glede. Så store, intense augo som berre slo opp og såg kring seg til alle kantar for å finne ut kven alle menneska var.


Ok, eg er klissete no. Viss det kan hjelpe, var turen heim lang og trong. Koseleg på sitt vis, med allsong i bilen med syster til Mariell som karaokemaskin, men framleis trong. Og eg har dårleg samvit for Margot, norsklæraren min og Karin, som har historie, for at eg ikkje nådde skulen i dag. Men det var verdt det.
mariell
I dag reiste vi oppatt til Sandane. Mariell var trøytt og somna i fanget mitt.
sitar
Eg hadde med sitaren min, den er fin. Så fin at den fekk eit heilt dobbeltsete for seg sjølv. Ein dag skal eg vise dykk  korleis den eigentleg ser ut.

Jah signe vårt dyre fedreland

Eg er i Verdal. Eg har aldri tidlegare vore nord for Trondheim, men eg finn meg godt til rette. Eg har til og med vant med til at svigermor skiftar ut sognamaolet med nord-trønder her. Men torsdag og fredag var vi, som ei mellomlanding, på mitt kjære Lesja for å ta bilete og vitje slekti mi. Det er så fint å få koma dit og høyre (og prate) dialekten min der den høyrer heime. Mariell har teke bileta.
mg0544
Eg fekk til og med lov å hjelpe til litt i fjøset.
mg1295
Eg har fått bunad. Eg er ganske kry. Ganske kry.
mg1209
mg1214
Og så kan de jo gjeta på kva slags bunad eg har. Og den subtile, kosmiske- ja, nærast religiøse- meiningi med overskrifti.

Scener frå eit treningssenter

Prolog:
0815090423
"Vi lyt snart til å ynskje oss vinglas, no, Jostein." Er det då eg skal springe for livet? Anyhow, vi tykkjer Ari-serviset er litt søtt. Søtare enn Ari.
0815090421
Ups, te til 200 kroner. Glade og stereotype gjekk vi ut derifrå.
0815090417
åhei duvar fin.

Fyrste tablå:

Eg står med andletet forvridd i eit slags uttrykk av kraft og smerte, då ei middelaldrande dame i treningsklede går mot meg. Eg tykkjer det er noko kjent med henne, men greier ikkje å setja fingeren på det.
"Nei, hallo, Karl! Er du her òg?" Strengt teke var jo ikkje Karl det, men eg nikka og mumla eit eller anna. "Nei, det var ikkje Karl du heitte, var det?" "Nei, eg heiter Jostein, eg." "Ja, det var det, ja". Så gjekk ho og varma opp. Etterkvart kjende eg ho att som hybelvertinna mi frå fyrste klasse. Eg heldt fram og lurte på kvar ho eigentleg fekk Karl frå.

Andre tablå:
Eg veit ikkje om sosialantropologar har studert samtaleformer i badstovene rundt omkring. Dersom ikkje, burde dei. Etter mi erfaring med dei eldre damene sist veke, var eg litt nervøs før eg gjekk inn i dag. Det såg ok ut, berre ei dame, kanskje 55, med prikkete bikini. Ok. Eg set meg ned, ho tøyer litt, eg tøyer litt. Stilla rår. Eg sluttar å tøye, ho sluttar å tøye. Stilla rår. Brått blir ho broten.

"Varmt og godt her, ja!" Utan nemneverdig engasjement svarar eg "Ja, det er vel meiningi, det." "Ja, det er vel det, ja." Stilla rår igjen. Og det verste er at dette er eit høflegheitsideal i den alderen. Foreldrene mine ville sikkert i ein liknande situasjon sagt det same. Og eg lurer på om eg òg kjem til å verta slik. Kjem eg nokon gong til å spørje den ukjente sidemannen min på flyreise; "Jaja. Langt ned her, ja!"? På veg mot den magnetiske nordpolen, spør eg min medpolfarar: "Jaja. Tykkjer no dei kunne tent litt i omnen her, ja!". Grøss.

Epilog- min fyrste outfitbløgg
0815090448
Jakke; ligg på stolen omlag der fotografen står, bukse; uvesentleg, sokkar: stygge, heldigvis usynlege, t-skjorte: den fantastiske t-skjorta til Dei Nynorske Festspela 08, som definitivt kjem til å liggje langt framme i klesskapet framover, tenner: tilstades.

I dag reiser finami og eg på poesifestival i Ulvik. Det blir strålande, vi skal feire Hauge og Tveitt så glørne står etter. Ho segjer kva ho tykkjer, sagi.

Helgefina

Del I:
Okok. Det heile begynte ganske dårleg. Men det var eg forsåvidt førebudd på. Då eg kom heim, låg dette brevet og venta på meg.
 crw8572
Eg hadde gleda meg til den operaen, og ikkje minst å få oppleva salen i eit halvt år! Og så avlyser dei! Eg trøysta meg med at nokon har det verre, iallfall i fiksjonen. I røyndi og forresten.
crw8523
I desperat komposisjonssperre, eg greidde ikkje å skrive noko som helst som høyrtest bra ut, prøvde eg ut ein slags aleatorikk. Altså, komposisjon med terning. Du set nokre forutsetningar og let terningane bestemme utfallet. Det ser omlag slik ut. (PS: Både mamma og pappa spurde, med ein halvtimes mellomrom: "Jostein, spelar du yatzy med deg sjølv?" Eg mumla ja og heldt fram.)
crw8537
crw8552
Det låt ikkje så veldig bra, men kanskje eg får det til etterkvart. Men i dag besøkte eg Astrid, den eldre, superhyggelege kona som bur i nabotunet. Eg har kjent ho heile livet, og no hadde ho annonsert at ho ville gje noko tilbake for alle mine meir eller mindre pene/funksjonelle, heimelaga julegåver. Eg elska det.
crw8529
Det står inngravert "Til Jostein Frå Astrid 2008". Eg gler meg til å skjera kake med den når eg er 50 og 60 og sånn. I tillegg fekk eg x antal kilo plommer i ein pose. Mmm.
crw8545
Del II:
Tid for å reise oppatt til Sandane. På ferja let eg meg fascinere av at redningsvestane ligg fullt synlege utover heile kafeen. Berre for å minne oss på at vi kan synke kva tid som helst.
crw8555
Mariell var teit og nekta å dele isen sin med meg. Eg vart sint og ville ta bilete av ho. Men eg er ikkje så flink og autofokusen var teit, han òg. Men rekkverket vart veldig fint og klart då.
crw8561
Epilog:
Husflid.
crw8522
Takk.

bllar og kkao

Det er natt, i mi eiga vesle stereotype verd høyrer eg på klassisk musikk på p2 og er nett ferdig med oppvasken. Eg drikk mintkakao i Moldejazzkopp(m&eg drikk kakao omdagen & det er ingntng du får gjort med det). I dag har Mariell baka bollar. Eg sprang naken rundt og tok bilete, det var ganske fint. I morgon skal vi på turdag med skulen, og då skal vi ha med oss kvar vår pose med bollar. Og yoghurt med melon og eple. I går laga Annelin og eg gardiner av Acne Paper, no treng vi berre noko å hengje dei opp med. Skal gje dykk bilete når dei er ferdige. Aloe Veraen på bordet framfor meg er framleis skeiv, men forholdsvis lukkeleg på den oransjeruta duken sin. Eg går og kryp inntil ho som søv i naborommet, eg.

frlska.

I dag har eg vore på Hamar og besøkt den nye onkelungen min som er ei og ei halv veke gamal. Han var skjønn, så skjønn at eg ikkje vil samanlikna han med små pandaar og isbjørnar og andre søte ting, så skjønn at eg ikkje ein gong vil tenkje på å leggje ut bilete av han, kan hende tykkjer ikkje de at han er like skjønn og det vil eg jo unngå. Men det hadde de vel tykt. Noko anna ville vore kjemperart, lovar.

glad deig trist deig

img8471
img8480
Mest trist deig eigentleg. Men det siste brødet (brevvekti) gjekk det an å eta. Trur eg skal ha litt som niste i morgon. Eg har forresten følt meg ganske bra i dag, fordi eg endeleg har kome i gang att med treningi. Og så fordi fina har fått sykkelfin.
img8462red
img8464red

Men tysk er og blir eit tullespråk altså.

img8456

Knekkebrød/scones/flatbrød/rugbrød/kavring

Eg har baka i dag. Eg vil gjerne koma med ei tilråding til alle bakeglade der ute: Ikkje halvbland kveite- og rugmjøl med mindre det står skrive i ei kokebok du har tru på at du skal det. No har eg ståande i omnen eit brød eg har planar om å bruke som brevvekt. Bilete kjem vonleg i kveld, i mellomtidi vil du kanskje more deg med å lære å spela jazzsaksofon.

Fin dag i går fin dag i dag

I går var fin dag. Til slutt måtte vi stå opp, fordi vi måtte nå putikken. Berre difor, lovar. Så gjekk eg på skulen og øvde nokre timar, før Mariell og eg tok middagen vår med ned til Christine. Der var òg Fredrik. Tjohei. Fredrik hadde gjeve oss beskjed om at ein temafest var på veg. Ved bordet fekk vi utdelt plastikknegler han hadde klypt til, og så var gnagarfesten eit faktum. Resten må de vente på, sidan Mariell er lat og ikkje gidd å laste opp bileta no. (Då må ho reise seg opp av sengi, og det er ho nok ikkje klar for på eit par timar enno.

I dag er ein fin dag. No skal eg stå og vaske opp og så øve.

gtteriitomatarma
lkpuz
stami


1: Gåtteri. Mmhm.
2: Eg prøvde å overtyde Mariell om at ho ikkje døyr av tomatar. Funkish. Til slutt fekk eg grine meg til 3 tomatar som eg gløymde å eta.
3: Vi kjøpte aldri den lauken.
4: ojfin.
5: Arty grønsaksdiskspegelkjærast.

Hybelbakedag

Focaccia jippi jippi! Mmmmmhm.
bilde 22bilde 27
bilde 28bilde 30
Observer på bilete 3 den historisk stygge lampeskjermen på hybelen min. Den skal døy før haust er omme. Berre ver glade de ikkje fekk sjå gardinene.

Og ja, forresten. Denne var morsom. Firda har bomma litt. Hæhæ. Janne (jånni) you like?
jannygoy

Euforisk øving og Radio Luxembourg

Det er så deilig å vera tilbake på dei små, tronge, myrke øvingsromma på skulen. Der får eg sitja i fred, ingen ser og ingen høyrer. (Vel, ei sanning med modifikasjonar sidan lydisoleringi er fråverande, men likevel) Det er strålande og eg hadde gløymt kor fint det var.

Eg har vore på loppemarknad og der har eg kjøpt masse fint. Eg skjønnar aldri korleis arbeidskyrkja Mona greier å skrape saman så masse kult kvart år.

sandkakenam
radioluxembourg

1: Sandkakeformboks med sandkakeformer oppi+duk og sofastoff til hybelen min. Sofaen blir kul, iallfall kulare enn den er no. For no er den stygg, veldig stygg. Eg har aldri bakt sandkaker (åleine) før, men var ikkje boksen fin? Jo-o.
2: I bakgrunnen den nye veska mi som er ganske fin, fremst radio til kjøkenet mitt. Med masse byar frampå. Og når eg går på KW-nettet får eg inn Polen, Tyskland og Frankrike i tillegg til alle tenkjelege og utenkjelege østblokkradioar! Eg er ikkje heilt sikker på om eg får inn Radio Luxembourg, men det er ikkje umogleg.

I tillegg gjorde eg i går eit kupp av dimensjonar: "Skrifter i samling" av Rasmus Løland. Eg tenkjer at den jamne bloggar kanskje ikkje hoppar i taket og slår hovudet i veggen av dette namnet, men han var altså ein barnebokforfattar som levde og skreiv på slutten av 1800-talet og litt utpå det neste. Vi er no midt inni Rasmus Løland-markeringa, som varer fram til 150-årsjubileet hans som er i 2011. Og eg berre elskar at heimesida deira heiter nashornet.no. Men eg anar ikkje kvifor. Skal finne ut det.

I kveld blir det Madonna-fest (til lukke med dagen) med innslag av polsk radio. I Fredrik sine boots.

Skippy the bush kangaroo

Deilig dagen derpå etter fyrste fest på Sandane, synge Skippy-songen med Christine og reise på loppemarked på morgonen. Håpar vi finn noko fint, trur det. I dag skal eg på skulen og øve, på fyrste gong på to månadar! Det blir fint!

Bilete kjem kanze.

Vesle Daniel skal ut i verda.

Siste kveld heime før eg reiser oppatt. Det skal bli fint, gler meg til isbaren til Daiva. Og dei fine menneska eg er glad i, mest dei. Spekulerer på om eg skal prøve å sjå ei kosmisk meining i at den siste kvelden min heime vart fylt med eit voldsomt regnver, men eg trur det uansett kan tolkast i så mange retningar at eg vil møte meg sjølv i døri, stova, kjøkenet og i gangen.

nedlagtdartdsc03540
paraskjolltunet

Kvar er heime?

Av og til var vi inne (fordi det regna)

Bilete frå i går, ufint stole frå min kjære.
eira
nova
1: Eg skulle til å seia at eg ikkje var sikker på om det var Mariell eller eg som tok dette biletet. Gjer ikkje det, eg.
2: Nova er finaste butikken i verdi i Bergen, og Mariell overtala meg til å kjøpe dyre ting der, for så å bruke det mot meg etterpå. Eira og Mariell, spesielt Mariell, brukte også her mykje tid på å knekke meg psykisk, med vekslande hell. Til slutt jagde eg dei på Fretex.

Når vart så mykje regn så fint?

Eg har hatt ein nydeleg dag i Bergen med Mariell og Eira. Sjølv om vegen i Dale plutseleg bestemde seg for å få besøk av nokre store steinar, så vi måtte leike turistar og køyre heile den lange vegen om Hardanger og plomme, kjem eg berre til å smile når eg tenkjer på denne dagen. Eg skjønte det allereie då eg såg den raudaste raude leppestiften haste inn døri på det lille kaffekompaniet med halvveges nedslege body shop-paraply, lilla strømpebukse og body.

Vi gjekk på så mange kafear og drakk så masse kaffe at eg hadde vondt i hovudet store delar av kvelden, for vi gløymde litt å eta, men det gjorde ingenting.  No er eg veldig trøytt og veldig glad. Mariell har kamera, så eg stel bilete frå ho i morgon, kanskje. No skal eg leggje meg og sortere tankar til eg somnar.

Dilemma

I dag skal eg møte Eira, gler meg veldig. Samstundes er det ein ting eg lurer litt på.  Bloggarane er antakeleg den mest motemedvitne folkegruppa i landet. Så difor spør eg dykk:

Kor mykje må ein eigentleg tenkje gjennom antrekket før ein møter ein medbloggar for fyrste gong?

Om rutenettkomposisjon &c-

I dag har eg vore i Sogndalsdalen og vore på tur i fjella der bestefar min vaks opp. Han var med og var lukkeleg. Eg sprang ein ekstra tur, for å ta masse bilete og prøve ut komposisjonsprinsippa Mariell har prøvd å lære meg. Masse linjer og lite anna. Men eg likar å gå der, fordi Besten blir så glad når eg er glad i det han er glad i.

Elles gler eg meg slik til i morgon, fordi Mariell og eg skal til Bergen og møte fine Eira. Og så skal vi på Nova og Pepper og alle dei fine butikkane der og ignorere fullstendig at ein haug med tullete båtar ligg der. Kanskje myse litt etter matrosane.

bekk
vare
overstokksetevare2
langtnedtyldringen
hellospaceboyingenslappisjusnam


1: Bekk. Vatnet smakte rart, så eg trur den ikkje rann så godt. Men fin da.
2: Varen på Store Varefjedlet. Fjedlet var ikkje så stort, men varen var forseggjort.
3: Frå venstre: Besten, Solveig (innfødd), eg og far min over familiestølen Stokksete.
4: Varen på Store Varefjedlet, her på avstand.
5: På veg opp på Høgafjedlet (som ikkje var så veldig høgt). Fyrst her såg eg ned. Det var bratt.
6: Det eigentlege målet for turen: Tøldringen. (sett frå Høgafjedlet)
7: Hello Spaceboy; det obligatoriske sjølvdiggingsbiletet.
8: På varen på Tøldringen. Besten lønna min heroiske innsats i fjellet med ein jusboks. Den var nam. Far min prøver å prove at han ikkje er ein "slappis", ved hjelp av den ungdommelege og spennande vrien på capsen. Dei siste er to andre innfødde vi møtte på vegen. Vi er visst i slekt, langt uti. Nydeleg dialekt pao dai.

Til slutt vil eg berre beklage den høge nasjonalromantiske faktoren på bileta og spørje:
Korleis var komposisjonen? Give me the shit. Dette spørsmålet går spesielt til deg, kjære, men andre ytringar og tankar er sjølvsagt til ei kvar tid hjarteleg velkomne.