Lysskye dagar

3012283
Ta det med ro, det er ikkje enno eit dikt. Eg brukar alltid juleferien til lade batteria for heile det neste ret. Syskena mine kjem og den verste otti er oftast at vi str i fare for eta oss forderva. Ikkje at ein skal undervurdere det.

Dette ret har eg likevel hatt litt meir tenkje p, sidan eg hadde min offisielle debut som kyrkjeorganist for 350 menneske julaftan. Dette medfrte at den tradisjonsrike julestridi vart utbytt med intens ving i kyrkja fleire timar for dagen kvar dag fr jul. Men det hjalp, og det gjekk bra. Heilt til eg vart sjuk og ikkje kunne spela juledag. I tillegg fekk eg brev fr Musikkhgskulen som eg m returnere fr 5. januar med attestar og notar (som ikkje er skrivne enno) p det endelege repertoaret til prvespelingi mi (som ikkje eingong er bestemt enno), samt mi erklring om kvifor eg har lyst g p skulen deira, samt kvifor dei yeblikkeleg br ta meg inn og gyma meg i hjarta og lata meg timast alt folket. (Dersom nokon av dykk mot formodning skulle nytte ein bokmlsbibel nr de les juleevangeliet, vil de kanskje ikkje ta denne intertekstualiteten med ein gong. I s fall orsakar eg.) Dette gjer at det av og til bankar litt fortare i meg.

D er det jammen godt at det gr an finne ein mandolin p eit kott p eit loft i eit gamalt hus, som du seinare fr veta tilhyrte syster til bestemor di som spela p den i ei songgruppe p bedehuset p 50-talet. Noko meir ottelaust skal du leite lengje etter.

(Mariell sine bilete)
3012281


Eit grusa fortau tek meg dit eg skal


0

I ei speglvend verd
i vest, der
alle krane flymer
over av mogne
dagar, mjuke dikt,
dulde av den vte
jordi, ligg ei jambe
og geispar i morgonsoli.

2

Her lever vi for venleiken
dei vakre orda, dei ljose fargane.

3

Her sv vi p sengjer
av song
ligg p laken
av lyndom

s nr dei harde slagi vert haldne, veit du
at her veks ryndom av draum.

1

desember 2008
ma ti on to fr l s
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15
16
17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29
30
31