Kva med trøndersodden?

Eg har vore på barnedåp i Verdal. Eg vart verken dritings på karsk eller stappmett på trøndersodd. Men fylt av fine menneske med nord-trøndsk dialekt. Spesielt vil eg framheve aldersgruppa 0-8 år som spesielt gode representantar for dette folkeslaget. Ta for eksempel Ådne, som etter å ha sendt meg eit papirfly med fylgjande melding: "Fuck you. Hilsen Ådne.", fått litt kjeft av mor og tante ´, sende attende dette:
mg9301

Han var alliert med Eilin:

mg9263

Og så har du søte, søte Sanna(med sløyfe på den rosa kjolen), som ikkje sa så mykje, men valde orda sine med omhu. Som då ho peika på håret mitt og utbraut, høgt og utvetydig: "ÆSJ!". Og så fanga ho meg, kanskje ti gonger.
+
Tuva, som er veslesyster til Ådne er eit kapittel for seg sjølv. Svært temperamentsfull, svært prinsesse, svært god tvers gjennom eigentleg. Fina og eg låg på rommet hennar. Det var det mest rosa eg har sett nokon sinne, og ho hadde himmelseng. Og eine kvelden perla vi og så fekk eg nattakos og der var eg visst smelta til ei blanding av 90% flytande meg og resten bivoks frå håret mitt.
+
dåpsbarnet Mats, som ein gong imellom var vaken og spreidde glede. Så store, intense augo som berre slo opp og såg kring seg til alle kantar for å finne ut kven alle menneska var.


Ok, eg er klissete no. Viss det kan hjelpe, var turen heim lang og trong. Koseleg på sitt vis, med allsong i bilen med syster til Mariell som karaokemaskin, men framleis trong. Og eg har dårleg samvit for Margot, norsklæraren min og Karin, som har historie, for at eg ikkje nådde skulen i dag. Men det var verdt det.
mariell
I dag reiste vi oppatt til Sandane. Mariell var trøytt og somna i fanget mitt.
sitar
Eg hadde med sitaren min, den er fin. Så fin at den fekk eit heilt dobbeltsete for seg sjølv. Ein dag skal eg vise dykk  korleis den eigentleg ser ut.

Jah signe vårt dyre fedreland

Eg er i Verdal. Eg har aldri tidlegare vore nord for Trondheim, men eg finn meg godt til rette. Eg har til og med vant med til at svigermor skiftar ut sognamaolet med nord-trønder her. Men torsdag og fredag var vi, som ei mellomlanding, på mitt kjære Lesja for å ta bilete og vitje slekti mi. Det er så fint å få koma dit og høyre (og prate) dialekten min der den høyrer heime. Mariell har teke bileta.
mg0544
Eg fekk til og med lov å hjelpe til litt i fjøset.
mg1295
Eg har fått bunad. Eg er ganske kry. Ganske kry.
mg1209
mg1214
Og så kan de jo gjeta på kva slags bunad eg har. Og den subtile, kosmiske- ja, nærast religiøse- meiningi med overskrifti.

Då eg kom heim

Då eg kom heim i natt
klokka halv eitt
(frå ein lang kveld
med øvingøvingøving)
venta dette på meg

Ein sti av kyss
den eg elskar
hadde lagt att
0823091034
Stien gjekk vidare innover hybelen
inn på kjøkenet
0823091035
den stoppa ikkje før den var kommen
midt oppå kjøleskåpet
0823091036
Det ante meg
eg opna kjøleskåpet og titta inn
0823091040
Skjokomønk!

Scener frå eit treningssenter

Prolog:
0815090423
"Vi lyt snart til å ynskje oss vinglas, no, Jostein." Er det då eg skal springe for livet? Anyhow, vi tykkjer Ari-serviset er litt søtt. Søtare enn Ari.
0815090421
Ups, te til 200 kroner. Glade og stereotype gjekk vi ut derifrå.
0815090417
åhei duvar fin.

Fyrste tablå:

Eg står med andletet forvridd i eit slags uttrykk av kraft og smerte, då ei middelaldrande dame i treningsklede går mot meg. Eg tykkjer det er noko kjent med henne, men greier ikkje å setja fingeren på det.
"Nei, hallo, Karl! Er du her òg?" Strengt teke var jo ikkje Karl det, men eg nikka og mumla eit eller anna. "Nei, det var ikkje Karl du heitte, var det?" "Nei, eg heiter Jostein, eg." "Ja, det var det, ja". Så gjekk ho og varma opp. Etterkvart kjende eg ho att som hybelvertinna mi frå fyrste klasse. Eg heldt fram og lurte på kvar ho eigentleg fekk Karl frå.

Andre tablå:
Eg veit ikkje om sosialantropologar har studert samtaleformer i badstovene rundt omkring. Dersom ikkje, burde dei. Etter mi erfaring med dei eldre damene sist veke, var eg litt nervøs før eg gjekk inn i dag. Det såg ok ut, berre ei dame, kanskje 55, med prikkete bikini. Ok. Eg set meg ned, ho tøyer litt, eg tøyer litt. Stilla rår. Eg sluttar å tøye, ho sluttar å tøye. Stilla rår. Brått blir ho broten.

"Varmt og godt her, ja!" Utan nemneverdig engasjement svarar eg "Ja, det er vel meiningi, det." "Ja, det er vel det, ja." Stilla rår igjen. Og det verste er at dette er eit høflegheitsideal i den alderen. Foreldrene mine ville sikkert i ein liknande situasjon sagt det same. Og eg lurer på om eg òg kjem til å verta slik. Kjem eg nokon gong til å spørje den ukjente sidemannen min på flyreise; "Jaja. Langt ned her, ja!"? På veg mot den magnetiske nordpolen, spør eg min medpolfarar: "Jaja. Tykkjer no dei kunne tent litt i omnen her, ja!". Grøss.

Epilog- min fyrste outfitbløgg
0815090448
Jakke; ligg på stolen omlag der fotografen står, bukse; uvesentleg, sokkar: stygge, heldigvis usynlege, t-skjorte: den fantastiske t-skjorta til Dei Nynorske Festspela 08, som definitivt kjem til å liggje langt framme i klesskapet framover, tenner: tilstades.

I dag reiser finami og eg på poesifestival i Ulvik. Det blir strålande, vi skal feire Hauge og Tveitt så glørne står etter. Ho segjer kva ho tykkjer, sagi.

Helgefina

Del I:
Okok. Det heile begynte ganske dårleg. Men det var eg forsåvidt førebudd på. Då eg kom heim, låg dette brevet og venta på meg.
 crw8572
Eg hadde gleda meg til den operaen, og ikkje minst å få oppleva salen i eit halvt år! Og så avlyser dei! Eg trøysta meg med at nokon har det verre, iallfall i fiksjonen. I røyndi og forresten.
crw8523
I desperat komposisjonssperre, eg greidde ikkje å skrive noko som helst som høyrtest bra ut, prøvde eg ut ein slags aleatorikk. Altså, komposisjon med terning. Du set nokre forutsetningar og let terningane bestemme utfallet. Det ser omlag slik ut. (PS: Både mamma og pappa spurde, med ein halvtimes mellomrom: "Jostein, spelar du yatzy med deg sjølv?" Eg mumla ja og heldt fram.)
crw8537
crw8552
Det låt ikkje så veldig bra, men kanskje eg får det til etterkvart. Men i dag besøkte eg Astrid, den eldre, superhyggelege kona som bur i nabotunet. Eg har kjent ho heile livet, og no hadde ho annonsert at ho ville gje noko tilbake for alle mine meir eller mindre pene/funksjonelle, heimelaga julegåver. Eg elska det.
crw8529
Det står inngravert "Til Jostein Frå Astrid 2008". Eg gler meg til å skjera kake med den når eg er 50 og 60 og sånn. I tillegg fekk eg x antal kilo plommer i ein pose. Mmm.
crw8545
Del II:
Tid for å reise oppatt til Sandane. På ferja let eg meg fascinere av at redningsvestane ligg fullt synlege utover heile kafeen. Berre for å minne oss på at vi kan synke kva tid som helst.
crw8555
Mariell var teit og nekta å dele isen sin med meg. Eg vart sint og ville ta bilete av ho. Men eg er ikkje så flink og autofokusen var teit, han òg. Men rekkverket vart veldig fint og klart då.
crw8561
Epilog:
Husflid.
crw8522
Takk.

bllar og kkao

Det er natt, i mi eiga vesle stereotype verd høyrer eg på klassisk musikk på p2 og er nett ferdig med oppvasken. Eg drikk mintkakao i Moldejazzkopp(m&eg drikk kakao omdagen & det er ingntng du får gjort med det). I dag har Mariell baka bollar. Eg sprang naken rundt og tok bilete, det var ganske fint. I morgon skal vi på turdag med skulen, og då skal vi ha med oss kvar vår pose med bollar. Og yoghurt med melon og eple. I går laga Annelin og eg gardiner av Acne Paper, no treng vi berre noko å hengje dei opp med. Skal gje dykk bilete når dei er ferdige. Aloe Veraen på bordet framfor meg er framleis skeiv, men forholdsvis lukkeleg på den oransjeruta duken sin. Eg går og kryp inntil ho som søv i naborommet, eg.

frlska.

I dag har eg vore på Hamar og besøkt den nye onkelungen min som er ei og ei halv veke gamal. Han var skjønn, så skjønn at eg ikkje vil samanlikna han med små pandaar og isbjørnar og andre søte ting, så skjønn at eg ikkje ein gong vil tenkje på å leggje ut bilete av han, kan hende tykkjer ikkje de at han er like skjønn og det vil eg jo unngå. Men det hadde de vel tykt. Noko anna ville vore kjemperart, lovar.

Særskild lite ikkje

Eit menneske har gjerne ting å drive med. Kanskje særskild eit menneske som held til i tredjeklasse på ei musikkline. Så medan du ventar på at eg skal få tid og inspirasjon til å skrive neste innlegg, kan du jo ta ein titt på noko av det eg driv med til dagleg. Det gjer du her. Der legg eg ut ny musikk no og da, i god tru om at nokon høyrer det. Akkurat no er det nyaste stykket Særskild lite ikkje (dersom nokon finn ut kva særskild lite ikkje eigentleg tyder; ring meg, eg er usikker). Det er eventyrlege Andreas som spelar fløyte (treblåsinstrument og meg, vi går ikkje så godt overeins), og det...vel, vokale utbrotet mot slutten er hans reaksjon på tanken på at han skulle spela eit par av dei litt vanskelege delane eg sende til han. Til hans forsvar må eg seia at han spelar eigentleg trombone, fløyta er berre hobby. Og han er ein glimrande trombonist.

Men no må eg avslutte (We are the music makers the lovers and the breeders and we are the new risk takers the narcissistic feeders), sei gjerne kva de tykkjer om det eg gjer, det likar eg. Eg tåler tyn.

live2
 (For dei som lurer på korleis Særskild lite ikkje faktisk ser ut på ein skjerm)

glad deig trist deig

img8471
img8480
Mest trist deig eigentleg. Men det siste brødet (brevvekti) gjekk det an å eta. Trur eg skal ha litt som niste i morgon. Eg har forresten følt meg ganske bra i dag, fordi eg endeleg har kome i gang att med treningi. Og så fordi fina har fått sykkelfin.
img8462red
img8464red

Men tysk er og blir eit tullespråk altså.

img8456

Knekkebrød/scones/flatbrød/rugbrød/kavring

Eg har baka i dag. Eg vil gjerne koma med ei tilråding til alle bakeglade der ute: Ikkje halvbland kveite- og rugmjøl med mindre det står skrive i ei kokebok du har tru på at du skal det. No har eg ståande i omnen eit brød eg har planar om å bruke som brevvekt. Bilete kjem vonleg i kveld, i mellomtidi vil du kanskje more deg med å lære å spela jazzsaksofon.

september 2008
ma ti on to fr
1
2
3
4 5 6
7
8 9
10
11 12 13
14
15 16 17 18
19
20 21
22
23
24 25 26
27
28
29
30