sovedust


i går for eg frå mariell i oslo, og me var  lei oss. i natt tala me på telefon, men eg var trøytt så me avslutta. meldingsvekslingi under fylgde (til orientering søv mariell med slik bind for augo som folk søv med av og til): 

03.47:
m: du er ein dust som berre vil sove. ein sovedust. 

j: Nokon må vel vera det òg då. God natt, elskling <3

m: nei. gamle menn, menn som jobbar i kommunebyråkratiet og du. sovedustar heile gjengen. faen.

j: Hihi, søta! Eg vil ikkje jobbe i kommunebyråkratiet!

m: så skjerp deg da! faen, bli ein skikkelig mann som kun legg seg når kvinna seier god natt. (eg vil at du skal vite at eg må løfte den eine augeflappen for å skriva meldingar)

eg ville berre at de skulle sjå dette, så de kan sjå kor fin ho er sjølv når ho er trøytt, furten og ein tanke berusa. det var alt!

vår, musikk, kjærleik

det er vår om dagen eg arbeider og elskar til langt på natt. lite studiar, mykje musikk, mykje tekst. eg les og har funne at vinje har den beste skildringi av det eg skal bli. musikkdiktar, skriv han om slike som meg. det vil eg bli, musikkdiktar. 




kanskje skal eg bli vanleg diktar òg ein gong. dei må henge saman på eit vis, alt er skildringar av eit liv på ein eller annan måte. det handlar  berre om graden av abstraksjon, trur eg. 

uansett, her kan de høyre det siste eg har gjort. det kjem nok meir, berre eg får områdd meg og gjort alt eg må gjera. det skal gjerast, det òg.