paprikahjarte


leitar ein etter ei unnskulding for å kysse i staden for å laga mat, kan eit paprikahjarte vera kjekt å ha.

23052025

23052027

23052028

23052029

sånn er det. elles arbeider eg mykje med eksamenskonserten min no; øver og programmerer, komponerer og arrangerer. ein del ting eg burde gjort for lengje sidan, men det er gøy, så det går fint. dersom nokon av dykk har lyst til å koma, er de sjølvsagt hjarteleg velkomne den åttande juni, ein-eller-annan gong midt på dagen, i aulaen på firda vgs., sandane. konserten varar omlag ein halv time.

så var iallfall det sagt. no skal eg øve.



17.mai.2009


paris

føtene mine treivst her, dei lufta seg og smilte. la seg i glaset og såg utover arrondissementet sitt, tenkte at i desse gatene kan vi godt trakke meir ein gong; brustein er triveleg underlag og langbrød er godt til frukost. jazz et vi om kvelden og til middag serverer vi opus & innrammingar på ei lun seng av lukke.

eg trur ikkje lengre på illusjonen; viss han finst, vil eg sjølv finne han. til då let eg meg forføre.

om nedfrosne, norske fotballtrenarar

eg bryr meg verkeleg ikkje om fotball, og vart soleis ikkje spesielt oppglødd då ein kunne lesa i avisene at drillo var komen attende som norsk landslagstrenar. men i dag fekk eg endeleg glede av det. etter at eg hadde vore på blindern og teke teorien til musikkvitskapsstudiet der, oppdaga eg på narvesen ein is med det mystiske namnet comeback som hadde ei karakteristisk form eg hugsa frå barndommen av. det var dei to fotballane oppå kvarandre, og sjølv om pakka var endra, var den ikkje til å ta feil av; drilo-isen er endeleg komen attende. eg vart fylt av slik lukke at eg smilande sprang til kassa og betalte mine nitten kroner.

etterpå kjøpte eg fin bygåve (pygåve?) til mariell. den trur eg faktisk ho kjem til å bli glad for og viss ikkje lyt eg slå ho i hovudet med noko ikkje så veldig hardt.

og så laga eg ein liten illustrasjon, sidan eg mangla fotografiapparat.

oslotur



om norske fotballtrenarar

eg bryr meg verkeleg ikkje om fotball, og vart soleis ikkje spesielt oppglødd då ein kunne lesa i avisene at drillo var komen attende som norsk landslagstrenar. men i dag fekk eg endeleg glede av det. etter at eg hadde vore på blindern og teke teorien til musikkvitskapsstudiet der, oppdaga eg på narvesen ein is med det mystiske namnet comeback som hadde ei karakteristisk form eg hugsa frå barndommen av. det var dei to fotballane oppå kvarandre, og sjølv om pakka var endra, var den ikkje til å ta feil av; drilo-isen er endeleg komen attende. eg vart fylt av slik lukke at eg smilande sprang til kassa og betalte mine nitten kroner.

etterpå kjøpte eg fin bygåve (pygåve?) til mariell. den trur eg faktisk ho kjem til å bli glad for og viss ikkje lyt eg slå ho i hovudet med noko ikkje så veldig hardt.

og så laga eg ein liten illustrasjon, sidan eg mangla fotografiapparat.

oslotur



kreative måtar å frakte drikkevarer på sykkel. ei historie i bilete og nokre få ord.

opna mjølkekartong.
bibliotek  375
du treng: tannpirkar, kniv til å laga hol, tunn strikk til å knyte med. fest kartongen bakpå sykkelen. du sølar litt, men ikkje så mykje.

*

halvfull hansa ultra
bibliotek  376
du treng: sykkelkorg, relativt utrafikkert rute heim, låg promille og jamn veg utan for mange hol (då veltar den). ved motgåande trafikk kan det vera lurt å køyre ut til sida og gå av sykkelen.



eg er minotauros, den avvæpna.


pasifaë er mor mi, far min kom frå havet. sarissaen min er knekt og falanxen forsvunnen. eg er kjønnslaus. horna mine ligg og blør - eg ventar, verjelaus. lyer til menneska som går forbi. den turre raslingi av grus som møter harde koturnar, vinden som susar i khitonane. kvar dag fell nye blad av den store bjørki rett over stien. eg går bort for å halde dei, fortelja at eg er ein av dei og at dei kan stole på meg. dei svarar, og eg blir overvelda av lyden. overalt rundt meg pip det i små, gule lauv - hese, tunne stemmer. dei hyller meg som konge av knossos og samlar seg rundt fløyelskappa mi. nokre spring ville rundt for å samle pinnar til herskaren si krone, andre legg seg på benken for å gjera det mjukt å sitja. aldri har eg følt meg så stor, så mektig - og eg tek dei med opp på setet mitt, takksemd. fyrst ved midnattstid går eg heim til stilla og garnnysta.

eg er uria, den svikne. regnet har kome i dag, og eg blir våtare for kvart skopar som går forbi. lauvet eg elska i går, er raka i dag. pianomusikk suser i hovudet mitt og augo flakkar, svimlar. eg er hades, heimen min er i underverdi. ho heitte medusa, og augo hennar gjorde meg til stein. badet hennar var vatnet eg drukna i, garnet hennar mitt galgetog.vi levde som gladiatorar i guds colosseum, og eg stirer forferda på liket der i sanden. du feirer sigeren på fanget til keisaren din, medan eg lyer til menneske som sparkar stein, den turre raslingi av søvn som møter harde morgonar. min plass er her, mitt ansvar ufråvikeleg. eg sit på min post. fylg meg ned.


mai 2009
ma ti on to fr
       
1
2 3
4
5 6 7 8 9 10
11
12 13 14 15 16
17
18 19 20 21 22
23
24
25 26 27 28 29 30 31