men alt eg ser er ei menneskemengd som hyler kan oksar flyge?

oksar kan ikkje flyge! drep han, han er eit monster! eg sit p benken, inntulla i teppet eg hekla av garnet hennar. hovudet mitt er bygd og armane slappa. dei kastar kongler og sm steinar p meg, utan at eg reagerer. plusteleg stoppar dei og det er eit sekunds ddeleg stille. thesevs! brler dei, som svoltne lver. thesevs! s stig han fram fr mengdi; kongesonen, athen sin redningsmann. hgreist og rak nrmar han seg, verdig med tunge steg. han er kledd i hoplittrustning, med sverd, hjelm og aspis. eg ventar, verjelaus - sarissaen min er knekt, og falanxen forsvunnen. han nr fram til meg og lyfter teppet av hovudet mitt. grip sverdet, og svingar det til hogg. utan smerte kjenner eg det hgre hornet mitt falle. eit nytt hogg, og eg frys. p graset ligg to bldande horn, og eg spr kven er eg eigentleg no.

share

siste delen kjem i morgon.

kvinna med oklesokkane ser ut som eg har bedd ho fly meg til mnen,

og alt ho hadde var ein firegirs sykkel. ho seier kva ho heiter og spr om eg vil sitja. eg gjer det, men bestiller ingenting. utan forvarsel serverer eg ho alt eg tenkjer p over eit rundstykkje med skinke og mozzarella.

 

ho heitte ariadne, og hendene hennar var varme som sanden ein sommardag. augo hennar var holer eg gymde meg i, og rene hennar vegen attende til dagen. vi levde som to isbjrnar p eit drivande isflak, utan tenkje p nr det sokk. d vrvarmen kom, fylgde han trdane og fann henne, utan lata nystet liggje att. Slik vart eg gande rundt i min eigen labyrint utan finne vegen ut.

 

her gr eg enno, i bane rundt meg sjlv. eg gr alltid dei same stadene, men kvar dag tek eg ein ny veg, i hp om at denne skal leie meg ut av kretas kalde fengsel. at eg ein dag ser det lysglimtet son til daidalos sg, utan at eg sjlv blir brend og fell.


men davidsharpa lt, og eg var ikkje lenger ein minotaur.

mi retningslause vandring tek meg forbi ein statue ved eit bakeri, og eg gr inn i varmen. alle dei ulike ftene, nokre i kryss, nokre rett ned, nokre med tysko og nokre med stillett. ved sidan av ei grn tyveske, ser eg to fter utan sko, berre med svarte oklesokkar. og eg hyrer meg sjlv sprja kven det er som gr p bakeri i vre dagar med berre svarte oklesokkar.

ho heitte batseba, og freknene hennar fordelte seg i fjeset som grgjess p hausthimmelen. trona hennar var sentrum for min eksistens, og hret hennar veven eg var spend opp p. vi levde som to fr p ein lvetann i ein augneblinks evig sommar. d haustmrkret kom, drog eg ut for kjempe mot ammonittane.

bibliotek  367

bibliotek  369

bibliotek  370

framhald fylgjer. eg m berre skrive det fyrst.

ein dag. ein stad


& barneaugo som gret. kjrleikshender som roer, reiser som blir gjort. travle fter som fer forbi & trakkar i grusen.

det er her eg sit og lyer til folka som sparkar stein, den turre raslingi av grus som mter harde solar. aller mest nr dei kjem gande med dei stripete dressane sine, dei svarte koffertane og myrke sko med ekte lrsolar. d lyftar eg forsiktig hovudet for sj kven det er. no er alt som venta, snart blir eg overraska - kanskje er han eldre enn sine eigne steg, slik mine er eldre enn meg.

likevel tek eg til ftene. og som eg gr, sv eg, slumrar i vestraumen av menneske og tilstandar. ein gong var eg prins i eit kinesisk dynasti, son av kalifen, maharajaen sin arving. turbanen min var av silke, frakken av hermelin og jentene i mitt harem var dei skjnnaste av kretas jomfruer. eg vakna til sirenesongen, fekk frukost av amazonene sine bryster og let meg, ved middag, forfre av kleopatra sine dansarar.

lookatme

readme

eatme

framhald fylgjer.





hjernehalvdelar og arbeidsdagar

i gr arbeidde eg fjorten timar i strekk. i dag var eg nede i vel tretten og ein halv men eg er trytt likevel. i morgon er det oppspel (instrumenttentamen), og det er ein pianist sin skjebne vera med p alle andre sine i tillegg til ditt eige. s i morgon har eg seks. men vi skal feire etterp med pils&plse, s d blir det nok bra.

forvrig har vi lrt om dei ulike hjernehalvdelane p skulen i dag (ja vi har faktisk snt som skulefag), og korleis vi kan gjera oss nytte av dei i musikkutvingi. det ideelle er at den hgre hjernehalvdelen dominerer medan du framfrer eit musikkstykke, fordi det er den spontane, kreative, energiskapande og fredsle delen. den venstre er rasjonell, fornuftig, treg og ansvarleg. keisam, om du vil. s vi lrte teknikkar for blokke ut den venstre hjernehalvdelen, og det meste av det er meir eller mindre rein meditasjon. ekstremt fokus p noko den hgre hjernehalvdelen oppfattar - eit sanseinntrykk eller eit bilete - og halde fokuset utan gje slepp eitt sekund. dette er himla vanskeleg, fordi det er den venstre hjernehalvdelen som kickar inn kvar gong eg blir usikker p om eg spelar rett eller om eg trykkjer p rett knapp p datamaskina mi. men eg skal arbeide hardt for f til dette, for eg har verkeleg trui p at det kan skapa fantastiske opplevingar.

peacocksbypelaria
peacocks av mariell makrell

eg har prvd arbeide slik med stykket eg skal ha p oppspel g. difor har eg valt meg ut eit av mariell sine bilete, som eg prver fokusere p. eg prver tenkje hardt p det som skjer i biletet, dynamikken, stemningi, fargane, linene. vel, vel, de fr hyra og seia kva de tykkjer. eg kan g seia at dette er spela inn live, og all lyden eg brukar blir spela inn undervegs. (til de som ikkje er s glad i zshare, kjem den sikkert snart p myspacet. viss de ikkje seier at den er stygg og snn iallfall)





hura hura vi har bursdag i dag

mariell snakka i fleire mnader om kor lei ho var seg for at ho ikkje hadde rd til ei fin gebursdagsgve til meg. typisk ho at ho dukka opp p langfredag med den finaste gva i verdi til meg da.

15041613
15041614
det var fin konvolutt med stempel og blomsterdekorasjonar p
side1

aide2
to fulle sider kjrleik & ein heilt ny garderobe!
15041615
skjorte!
15041616
kpe!
15041617
t-skjorte!
15041618
og min favoritt: dressen!

er ikkje ho fin kanskje?







s gjr vi s

etter at me kom heim fr herlege henjingadn i dag, har eg hatt vaske og skrivedag.

eg har vaska (nesten) alle dei finaste t-skjortene mine, for hand. det tykkjer eg dei fortener, det gr s hardt for seg inni den fle vaskemaskina. eg vil ikkje risikere noko takk. forvrig er det berre fint handvaske slike klede, fordi d fr eg ein sjanse til verkeleg kjenne p stoffet. og stoffet er kunsten. stoffet er den store skilnaden.
(spr du meg)

forrige rull  04

forrige rull  01
(nepalskjorta fr ikkje liggje med dei andre fordi ho fargar av.)

elles har eg stort sett site og skrive musikk i heile kveld, eg skriv p noko som heiter andre fase, som eg hpar skal bli eit ordentleg (litt stort) minimalistisk verk ein gong. fr det sikkert aldri framfrt, men gy likevel. i morgon reiser eg til fjells att, no for ein lengre periode. masse ski, masse kjreste & litt gebursdag. det blir stas.

forrige rull  06

nr det gjeld pskebodskapen, har jo den- til likskap med julebodskapen- hamna i skuggen bak leik i snen og rare dyr i freshe fargar. det gjer ikkje meg s mykje, men eg tenkte at eg likevel ville spreie bodskapen, gjennom noko av den mest storslegne musikken eg veit om.

forrige rull  13

de skjnar, i tidlegare tider var det vanleg skrive pasjonar; skildringar av jesu liding og dd. her var det alts rom for store kjensler, og ikkje uventa var hgbarokken sjlve gullalderen for denne sjangeren. heller ikkje uventa, heitte den store kongen johann sebastian bach og hadde rart hr. hans to store pasjonar, johannes- og matteuspasjonen er mellom det aller fremste han skreiv og ikkje minst er det fint ta fram no i psketidi. s kan du seia til venene dine at ja visst tek eg vare p pskebodskapen ingen amerikanske kulturimperialistiske eggharar her nei. og d dei hyrde det gjekk dei burt ein etter ein- dei eldste fyrst.

moralen er: gakk heim & hyr p bach.





nr eg ikkje spring


det er pske og eg har god tid. det er problematisk. nr eg har god tid tenkjer eg mykje, meir enn vanleg. vanlegvis har eg alltid mykje drive med eller mariell forelske meg i, men nr eg har fri heile dagane og ikkje er med ho, fr eg tenkt. kombinerer du det med fakta p laurdag i gr om korleis verdskjende musikarar eigentleg blir verdskjende musikarar, fr eg hovudbry i dag. litt vondt i magen g. ei nervs kjensle for kva eg gjer nr eg blir stor, eit stikk ved tanken p kva eg ikkje gjer.

men eg tenkjer ikkje berre, eg arbeider litt g. det ligg ein ny lt p myspace-sida mi, som de kan hyre p viss de ikkje norskar dykk p pskefjellet utan internett. det gjer eigentleg eg, eg er berre nede i bygdi mellom to av dei totalt tre ulike hytteopphalda. norsk var eg og norskare skal eg bli.

piano


men tenkjer ikkje berre, eg les litt g. i dag vart eg ferdig med alle mine kjre (the lovely bones) av alice sebold. slutten var nydeleg, elektrisk, gsehudaktig. ver gode, kjp ho ogles ho. (og ja, mariell; eg veit at du kjem til mobbe meg fordi eg elskar alle dei ytterst f bkene eg les. men det er fordi eg berre les dei bkene du tvingar meg til lese, og du har usakleg god smak.)

9788252172041

ein annan de godt kan lesa er hans sande, berre fordi han er s rar og kul. eg var p skriveverkstad med han onsdag, det var inspirerande og fint. dessutan er det fint at han har laga masse ulike, rare kjevler og laga ei bok om det. denne er g fin:

hanssande


slangen


Slangen
snik oppetter
brystet mitt kysser
skjeggstubbane og blir ein
mann

beautifulbypelaria

april 2009
ma ti on to fr l s
    1
2
3 4
5
6 7
8
9 10 11 12
13 14
15
16 17 18 19
20
21
22
23
24
25
26
27 28
29
30