cafe di roma

av og til, nr mariell er ute, gr eg p ein kaf og teiknar. d eg var liten var eg alltid sur fordi eg ikkje tykte eg teikna fint, s difor teiknar eg litt av og til no for overtyde meg sjlv om at det gr an. viss nokon er nysjerrige p kva som str nedst, s str det fivrel, skrive med arabiske bokstavar. viss nokon er nysjerrige p kva fivrel er, er det namnet p det nye prosjektet mitt som du kan hyre her eller ved trykke p den vesle spelaren p sida av bloggen (berre p framsida).

























til mine fine


kyretrakk og tornekratt,
morken ved og barneskratt.
kom og set deg p eit fang,
slott og hekser dagen lang!
prinsar, froskar, hans og grete,
godt du har s mjukt eit sete!
ingen kan deg skade no,
s lengje me er to.



skjulte rk og kjerrevegar,
kjolekragar, himmelstegar,
tre sm steg fr oppe ein stad,
vetla er vaken og kjempeglad!
kom ned hit i pysjen din,
og smak litt sovemedisin.
set dykk her p kvart dykkar kne,
s les me alle tre.



langskapet med strikkavotten,
raude boksar med dobbel botn.
to har vakna og er redde,
kom s set me oss p pleddet!
viss me set oss i ein ring,
s les me tusen fine ting;
rnar, alvar, natt og dag,
fire sit i lag



veidemann i solnedgang,
marihner, jentesang!
skorsteinar og lass med ved,
eldstemann vil vera med!
askepott og tornerose,
set dykk tett s kan me kose,
frakkeknapp og hattebrem,
her er plass til fem!



bryllaupsfest med klokkeklang,
slott av sjstjerner og tang!
heksebrygg og prinselist,
eventyr gr bra til sist.
siste soga for i kveld,
d kjem mamma likevel.
sj p ringen, kor han veks,
her sit me alle seks!






(alle bilete: mariell yre)

hjartedulpar/bloddropetrall

 

eg tappa blod i dag

 

ho p blodbanken sa at

 

hjartet mitt tok nokre dobbeltslag

 

det har det aldri gjort fr

 

 

 

d eg kom heim og fortalde

 

sa du at det var heilt naturleg

 

for hjartet ditt hoppar over nokre

 

 

s no slr dei to hjarta vre

 

akkurat nok

 

 

 

 

(alle bilete: mariell yre)


*


(...)

Bloddrope-trallen dansar
gjenom alle hjartedulpar,
gjenom alle andedrag
og der sol og regn nr,
der eld og vatn mtest,
i lauvknuppar, dei brest
med rsm smellar,
liksom kyssar mot vrlufta.
din vr.

Ja som kyssar mot vrlufta
gr bloddrope-trallen,
fr ungt blod, fr alt blod.
For nr det er vr
og sol rr
blir alt blod ungt og stilla i
bloddropetrall.


(...)


Kristoffer Uppdal, fr Elskhug, 1919


sovedust


i gr for eg fr mariell i oslo, og me var lei oss. i natt tala me p telefon, men eg var trytt s me avslutta. meldingsvekslingi under fylgde (til orientering sv mariell med slik bind for augo som folk sv med av og til):

03.47:
m: du er ein dust som berre vil sove. ein sovedust.

j: Nokon m vel vera det g d. God natt, elskling <3

m: nei. gamle menn, menn som jobbar i kommunebyrkratiet og du. sovedustar heile gjengen. faen.

j: Hihi, sta! Eg vil ikkje jobbe i kommunebyrkratiet!

m: s skjerp deg da! faen, bli ein skikkelig mann som kun legg seg nr kvinna seier god natt. (eg vil at du skal vite at eg m lfte den eine augeflappen for skriva meldingar)

eg ville berre at de skulle sj dette, s de kan sj kor fin ho er sjlv nr ho er trytt, furten og ein tanke berusa. det var alt!

vr, musikk, kjrleik

det er vr om dagen eg arbeider og elskar til langt p natt. lite studiar, mykje musikk, mykje tekst. eg les og har funne at vinje har den beste skildringi av det eg skal bli. musikkdiktar, skriv han om slike som meg. det vil eg bli, musikkdiktar.




kanskje skal eg bli vanleg diktar g ein gong. dei m henge saman p eit vis, alt er skildringar av eit liv p ein eller annan mte. det handlar berre om graden av abstraksjon, trur eg.

uansett, her kan de hyre det siste eg har gjort. det kjem nok meir, berre eg fr omrdd meg og gjort alt eg m gjera. det skal gjerast, det g.



lagnad

eg er ikkje sikker p om eg trur p lagnaden. ein er livredd for alt som minner om new age og flagrande toppar og yredobbar og s tr me ikkje tru noko me ikkje veit. men i natt trudde eg litt p lagnaden, de vil de skjne etter kvart.

fr eg reiste p mi tovekers reise p vestlandet, sa mariell til meg; er det ikkje nokon sjanse for at du kjem attende til oslo i lpet av desse vekene? eg sa at nei, eg kjem ikkje fr om to veker. ho svara; eg trur ikkje du greier det. eg trur du kjem til koma.


i gr hadde eg vore p sandane og prata om nynorsk, var trytt d eg sette meg p bussen klokka halv ni. bussturen tek omlag tre timar og eg sov litt til og fr fram til skei. der bytte eg buss og kom p den som skulle til lrdal. d eg gjekk p bussen, sg eg at det var ein ekspressbuss til oslo og tenkte at eg skulle eigentleg ynskje at eg var p veg heim til mariell. men eg synte ungdomskortet mitt og sa eg skulle til lrdal, gjekk langt bak og sette meg. eg somna og sov fram til sogndal. p kaupanger kjende eg at eg vart trytt av, s eg sette p ?cartography? av arve henriksen og lente meg bakover. eg visste at det var omlag tre kvarter til eg var heime, s eg tenkte at d rakk eg akkurat hyre ferdig plata.

d eg vakna, sg eg ut glaset. det var lys der og hus eg ikkje kjende. eg sg p klokka fremst i bussen, den var fem p eitt om natti. eg sg ut ein gong til, skjnte av skilta at eg var i hemsedal. eg tenkte mange stygge ord og tok opp mobilen. mamma hadde ringt 19 gonger. eg hadde ftt melding fr pappa, han skreiv at viss eg hadde forsove meg mtte eg ta bussen til gol, og s kyre attende att til lrdal klokka kvart over to. eg ringte mamma og forklarte, men var framleis ganske forfjamsa. medan eg prata med ho, ombestemde eg meg. viss eg snudde p gol, kom eg heim klokka fire. viss eg vart med vidare, kom eg til oslo halv seks. viss eg vart med vidare, kom eg til mariell.

eg vart med vidare, betalte billett og kom fram. undervegs funderte eg ein million gonger; var det noko undermedvite inni meg som forsov meg med vilje? eg har aldri opplevd fr ikkje vakne nr bussen kyrer ombord og av ferja og eg plar alltid vakne nr eg skal til vanleg.

eg veit ikkje, men d eg kom fram til siloen og la meg inntil den nakne, varme kroppen som er kjrleiken min, skjnte eg at det var rett. anten det var lagnad, undermedvit eller berre flaks, var det heilt rett at eg forsov meg akkurat d eg gjorde det. nr det er sagt, hpar eg ikkje eg gjer det til att. med mindre ho ventar d g.

svar til deg

 

kjre bella,

 

eg gr her heime utan deg, det er rart. tusen takk for brevet, eg mtte vore bra kald og fl for ikkje bli litt rrd. og kald og fl trur eg ikkje eg er. uansett, eg vil fortelja deg om nokre fine ting eg har gjort i dag.

 

  • frose p trne d eg vakna
  • eg har beskt den gamle ungdomsskulen min og helsa p lrarar og elevar eg ikkje hadde sett p fleire r. nokre hadde eg sakna, nokre ikkje.
  • jon-erik, musikklraren, var av dei eg hadde sakna. han viste meg den nye synthen dei hadde kjpt.
  • komponert litt musikk (som eg allereie har sendt deg p mail), men berre litt.
  • spela masse p det sjuke pianoet som str heime i stova vr.
  • spekulert p korleis eg kan hjelpe det sjuke pianoet som str heime i stova vr, fordi det var faktisk ved det eg voks opp.
  • prata med besten om livet, arbeid og velsigning.
  • smilt av besten sine frihands sogna-attdiktingar av bibelsoger (dao, vait du, Josva sa at 'fao rvi i gir og ta ait standpunkt'!)
  • sett starten av ringens brorlag-filmen leine (fordi du eigentleg ikkje har lyst sj han oppatt).
  • tenkt p deg i alle pausar, i alle innpustar og kvar gong eg smilte.
  • ete omelettmiddag med mamma.

 

hpar du har det ganske fint og at du saknar meg som eg saknar deg. men eigentleg veit eg jo det.

 

god natt

 

bello

 


 



brennande kjrleik


i gr var finami sjuk. nr ein er sjuk, treng ein kjrleik, mykje kjrleik. difor fann eg ut at det var tid for finne fram ein gamal vinnar i fr bollar til burritos, kokkeabcen me alle trur oss til.



brennande kjrleik gr ut p ein utvida plse og potetstappe. d m du fyrst koke poteter. gjerne litt mange, og gjerne i bitar s det gr fort. det er ikkje under nokon omstende unnskulda bruke posestappe.



nr potetene er kokt, mosar du dei saman med mjlk (helst heil), salt, pepar og eit eller anna grnt, til dmes rosmarin.



medan potetene kokar tek du til steike plsene, som du allereie har delt i fine strimler. dersom du har litt bacon, er det g godt. lauk skal du g ha, men ikkje ha den i fr plsene er nesten ferdige. me vil ikkje ha bedehuskarbonadesmrbrdlauk, me vil ha deilig, mjuk s vidt gyllen lauk. stor skilnad.

no, server med eit eller anna raudt, ketsjup eller noko meir avansert, alt etter kva du har tid til, men det skal helst smaka syntetisk tomat. kjempeeinkelt, kjempekjapt og kjempegodt.



og gjet kva; i dag er ho frisk!

ikkje-drama

kvifor alt er helvetes trist leine
eit ikkje-drama i fire dagar av jostein avdem fretland

(han gr rundt og ryddar opp frukosten, tek ein sup chai kvar gong han passerer bordet)
ho:
no er klokka halv, eg m g!
han: ok, vi sjast snart! hadet! (dei sender slengkyss, medan ho gr nedover den tronge gangen)

(han ser etter ho, legg seg att)

(han vaknar)

(stille, maurice durfl spelar)

(stille, aphex twin spelar, han arbeider ved pulten)

(interessa falnar, folk gr)


tolkien om ringdrotten


Om det er noko indre meining eller bodskap i boka, har forfatteren ikkje tenkt ho slik. Ho er korkje allegorisk eller knytt til hendingar i tida.

(...)

Men eg mislikar allegori av fullt hjarte, p alle vis, og det har eg gjort fr eg vart gamal nok og aktsam nok til merke meg kvar slikt finst. Eg likar helst soge, sann eller oppfunnen, med ulik appell til klangbotn, tanke rynsle hj lesaren, medan allegorien er styrd av siktemlet til forfattaren.

sj!

kopar


foto: mariellvel

menneskje, syng tenoren, omkransa av stille strykarar. ein obo dansar inn og du knepper opp skjorta. mezzoen klagar medan dei koparraude gardinene fort blir trekt fre. i taket opnar himmelen seg, men under brest jordi.

dagar gr og togni et p meg. for kvar melding fr mamma, kvar mail fr nigeria, bit ho eit stykke av kroppen min og tygg framfor meg. eg sit roleg i korgstolen og ser det ljose kjtet forsvinne, ler for meg sjlv av det absurde synet. kva skal ein gjera.

ein kan
stoppa sokkar
spela gnav
sova i operaen
hengje seg
kastrere katten eller
turke av pianoet

ein kan ogs vandre omkring som ein springar i eit sjakkspel og vente p stundi nr Lg5 kjem og eg skjnnar kva veg det ber. hyre p madrigalar og syngje med kontratenoren som best eg kan, fr barokken gjer meg overfldig. fyre i jtulen med tmde lflasker og gamle bindersar, i von om finne sanning i logane.

 

viss ikkje kan eg la den slve sagi grava gjennom skinnet mitt, ta ut eit stykke meg til ho som sit taus og fortrer. eg kan enno ein gong smile ngd med at hjartet ikkje sit i lret, og hpe at det held seg slik. er eg heldig, forsvinn ho nr ho er mett. er eg heldig, knirkar det i dri nr ho kjem, s eg hyrer ho.

 

kvar er du i alt dette; sit du i lyngen med ein plukkar og bl fingrar. spring du nedover eit fortau for n ein trikk. dansar du sveitt i blodfersk rus, er du gymd bak koparraude gardiner i eit hus eg aldri har sett.


nyrsdag





med di beste evne kunne du likevel ikkje innsj det.

i gamle ord sto du bunden og skalla mot veggen, nasen raud og blodig av slaga. eg gjekk innt og hengde opp eit pledd p spikaren. d eg gjekk sto du framleis der, med sm fjon av tova ull i hret.or mange augo som m til for sj det, spurde du deg aldri. Kor mange blikk ein laut kaste den same staden for trengje gjennom bordet, koma under golvet, finn du aldri ut. Som dei fr deg spring du som jaga utan rrsle, dansar som rusen utan takt. Hjarteslaga dine knekkjer ribbeina, eitt for eitt, fr dei trer lever og magesekk. Nr runden er ferdig, med spreiingi av kraniet ut over golvet, pakkar du deg saman att og tek til p nytt. Du vaklar og dett, men stiller deg opp att innved veggen, tek i mot slaga som kjem.

Men gongen d du fell ventar. Framme i lysingi str han, med skinande sverd og rusten brynje. Svartbroten og med grove andletstrekk. Du fryktar han meir enn alt, og elskar han meir enn livet. Du spring mot han men forsvinn vekk. Du flyktar fr han, men ser augo hans nrme seg. Nyrsdagen er komen, kvar er rakettane.


Blitzsljoset blendar deg og du skvett bakover. Du er omgjeven av dei du elskar, graset og stjerneskota. Du er heime, vener syng og jenter dansar. I vestlidi ser du palmeblada kvervlast og fara opp mot tempelet. Du ser mlet, strammar ryggsekken og legg av stad. Kart finn du der. Skoa tek du av. Ventetid kan koma nr ein visnar, d kan ein vente p slutten, lata tempelet koma til seg. No spring du mot den store elvi over marki, rimet ligg sylvaktig og lyser vegen. Du kiker rundt alle svingar om brui snart kjem, men ho er ikkje sj. Alle vegar har ei bru, tenkjer du. Sjlv om du har rett i det, veit du ikkje kvar du finn ho, s du er like langt.

 

D eg kom att, sto du framleis der, med sm striper storkna blod i hret. Du var bygd innt veggen, og ribbeina dine var lause. Eg tok dei ut og skapte ei kvinne, nokon til ta seg av deg, men du stengde ho ute. Resten av natti sto ho utanfor og hamra p glaset, til ho endeleg sokk saman p den frosne plenen. Eg tiltala deg for utruskap mot skapingi og dmde deg til dden, du steina deg. For kvar gong blir du mindre plukke opp, og du spr deg kor mange augo som m til for sj det. Du skjnnar at det er seint, og legg deg, til straumen dreg deg opp og inn i kvervelen att. Palmene utanfor veks og visnar i takt med di eiga rotning. Ekorna i hagen byggjer hus til vinterern og fyller dei med tenner og anna dei fann. Det var faen til torsdag, du seier det hgt, s ingen hyrer det.

 


diskokule med ila skule


i natt fekk eg ikkje sova fordi det var s fint ute.

bibliotek 558

d batteriet p kameraet rauk, la eg meg og somna.


stop motion

eg er i gudbrandsdalen og snakkar om nynorsk og saknar mariell. d kan det varme (for det er sn her!) med ein rar, ryndomsfjern stop motion-film til ein av dei finaste songane eg veit.


mat nr alt anna er for stort og


sidan sist har eg vore ei veke i palestina. inntrykka var altfor mange og altfor overveldande til skrive om no, s det fr vente. det som derimot er jordnrt og triveleg nok er fortelja om den arabiske middagen eg laga til mariell for feire at vi var heimkomne. ein sikker vinnar p det arabiske kjkenet er nemleg maklouba, ein slags kjuklingformaktig substans.

uansett, du kokar ein del kjukling (ja, du kokar den) med kjuklingbuljong og kanskje litt safran. nr kjuklingen er ferdig, tek du han ut og s kan du leggje risen i blyt i buljongen. og s kan du godt laga litt grnsaker, til dmes paprika og lauk.

oktober17

dei skal helst steikast i maklouba-krydder, som eg kjpte pmarknaden i jerusalem. dit kan jo du reise g, eller s kan du heilt sikkert finne oppskrifter p nett med gode erstatningskrydder som gr an f tak i her.

oktober16

som i dei fleste arabiske rettar, er hakka og rista mandlar ein naturleg del av maklouba. eg trur du med hell kan str dei opp til slutt.

oktober15

ok, no kjem det morosame! start med ein tom kjel. s legg du nedi kjuklingen, sprer den litt utover, og syter for at det blir eit hol p midten. opp kjuklingen legg du grnsakene, fr du fyller holet med ris og legg resten p toppen. til slutt tek du vatnet du hadde risen i og tmmer p toppen. d blir det omlag slik:

oktober18

no er det ein god del vte som m koke inn. det skal den f lov til. i mellomtidi kan du koke turkish coffee til kjrasten din, fordi det fr ein gjerne nr maten er forseinka i arabia.

oktober20

(skal serverast i sm, sm koppar)

oktober21

den er sterk og st og heilt fantastisk.

oktober19

ah, mykje betre. nr du fler p deg at den er turr nok, er du klar til servere. d tek du ein tallerken og legg som lok p kjelen. s snur du kjelen opp ned. ideelt sett ligg d makloubaen som ei vakker formkake p tallerkenen og du fr evig god sjlvtillit p kjkenet. det er mange mellomstadium mellom dette og katastrofe, og det er heilt lov pynte litt p formi fr du serverer. uansett, min maklouba sg slik ut:

oktober22

oktober23

s m du ha frebudd ein agurksalat, den skal helst vera agurk og tomat, men dersom du - som meg - har glymt kjpe tomat, kan du jo vera kreativ. sjlv om eg ikkje er heilt sikker p om slvlauk er fyrstevalet. yoghurt derimot, er heilt ndvendig. naturell, alts.

oktober24

snn, d er den ferdig. til dessert kan du eventuelt laga baspousa (som eg faktisk har lrt meg skrive p arabisk, بسبوسة), det laga eg i gr kveld. det er godt og har kokos og semulegryn.










Trivialitetar

Mitt profilbilde

Barndomsheim: Lrdal

Somme er i tvil: Gut

Fdd: 1990

Meir!